ΑΣΓΜΕ: Πέμπτη 26 Φλεβάρη Ημέρα Πανελλαδικής Δράσης

Advertisements
Published in: on 24/02/2015 at 22:03  Σχολιάστε  
Tags: ,

Εκδήλωση για την επανάσταση του 1821 από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών ΠΕ “Μ. Παπαμαύρος”

Μια ακόμα εκδήλωση από τον Σύλλογο των Δασκάλων της πόλης μας. Μια εκδήλωση με θέμα «Ο κοινωνικός χαρακτήρας της επανάστασης του 1821» με τη συμμετοχή ένος από τους μεγάλους ιστορικούς αναλυτές που διαθέτει η χώρα μας, τον Αναστάση Γκίκα.

Έχοντας παρακολουθήσει και τις άλλες εκδηλώσεις του Συλλόγου προτείνουμε ανεπιφύλακτα την αποδοχή της πρόσκλησης, ασφαλώς το κέρδος θα είναι η απόκτηση ΓΝΩΣΗΣ.

Παπαμαυρος Προσκληση Εκδηλωσης

Published in: on 17/03/2013 at 22:57  Σχολιάστε  
Tags: ,

Η παγίδα της «αξιολόγησης»

Η «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών είναι παλιό σχέδιο. Ακούγεται πολύ θετικά η έννοια της «αξιολόγησης» στα αφτιά κάθε καλοπροαίρετου ανθρώπου, πόσο μάλλον όταν έχει μια εμπειρία από τα τεράστια προβλήματα και τις ελλείψεις στην εκπαίδευση και εύκολα διολισθαίνει στην αυταπάτη ότι με την «αξιολόγηση» μπορεί κάποια από αυτά έστω να λυθούν. Εδώ είναι η παγίδα! Η αξιολόγηση δε θα γίνει για να λυθούν προβλήματα, αλλά για να προσαρμοστούν τα σχολεία -πιο γρήγορα και αποτελεσματικά- σε ένα νέο μοντέλο λειτουργίας, που και τη μόρφωση συνολικά θα υποβαθμίσει, και την τσέπη των γονιών θα αδειάζει με μεγαλύτερους ρυθμούς, ενώ θα σμπαραλιάσει και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.

Λέει χαρακτηριστικά το πόρισμα της «ομάδας εργασίας» για την «αξιολόγηση» που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Παιδείας: Το κάθε σχολείο στην αρχή της χρονιάς θα βάζει στόχους και με βάση αυτούς θα αξιολογείται. Δηλαδή, εκ των προτέρων και πριν ακόμα γίνει η αξιολόγηση θα υπάρχει κατηγοριοποίηση των σχολείων. Για παράδειγμα, ένα σχολείο που εκτιμά ότι έχει πολλούς λεγόμενους «αδύναμους» μαθητές είναι λογικό (με βάση την κυρίαρχη λογική που επικρατεί) να βάλει χαμηλούς στόχους, να δηλώσει δηλαδή, ότι θα διδάξει στα παιδιά το μίνιμουμ γνώσεων και δεξιοτήτων που απαιτείται, έτσι ώστε να να αξιολογηθεί θετικά στο τέλος ότι… έπιασε τους στόχους του. Ετσι, με ένα παράδειγμα, μπορούμε να πούμε ότι θα έχουμε σχολεία που στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού π.χ. τα παιδιά θα μαθαίνουν πολλαπλασιασμό και άλλα σχολεία που στις ίδιες τάξεις θα μαθαίνουν να μετράνε μέχρι το 100. Ομως όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως έχουν τις ίδιες ανάγκες για ολοκληρωμένη βασική μόρφωση. Δε διαφοροποιείται αυτή η ανάγκη για το παιδάκι που πάει στο 5ο Δημοτικό και για το παιδάκι που πάει στο 10ο…

Πάνω σε αυτά θα έρθει να προστεθεί και η ανέχεια των σχολείων. Μέσω και της αξιολόγησης, το κράτος όλο και περισσότερο θα αποποιείται την ευθύνη του να εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία όλων ανεξαιρέτως των σχολείων. Ηδη για τα στελέχη της εκπαίδευσης (μαζί τους και για τους διευθυντές των σχολείων) τα κριτήρια που έχουν μπει αφορούν και το πόσο καλοί «μάνατζερ» είναι. Γιατί θα πρέπει να βρίσκουν διαχειριστικές λύσεις για να μπορέσουν τα σχολεία να λειτουργήσουν. Λύσεις για τη χρηματοδότηση που δε φτάνει, λύσεις για τους εκπαιδευτικούς που θα λείπουν (ήδη για φέτος, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης έχουν ομολογήσει ότι θα καλυφθεί μόνο το 5% από τα κενά εκπαιδευτικών που υπάρχουν).

Κι ακόμα χειρότερα θα είναι τα πράγματα για τους εκπαιδευτικούς. Στο πόρισμα λέγεται ότι θα κρίνονται ακόμα και για τις διαπροσωπικές τους σχέσεις και προσδοκίες! Θα κρίνονται για τις «τυπικές υπαλληλικές τους υποχρεώσεις», αλλά και για την «επιστημονική και επαγγελματική τους ανάπτυξη», θεωρώντας δεδομένο ότι είναι ευθύνη του ίδιου του εκπαιδευτικού να πληρώσει σε διάφορα προγράμματα για να ανανεώσει τις γνώσεις του, αντί να έχει το κράτος οργανωμένη περιοδική επιμόρφωση για όλους τους εκπαιδευτικούς. Είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τους δημόσιους υπαλλήλους και οι εκπαιδευτικοί δύσκολα θα γλιτώσουν. Η διαδικασία της «αξιολόγησης» στο δημόσιο θα είναι ένα ξεκαθάρισμα και ειδικά στην εκπαίδευση αυτό συνδέεται με την κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών, με πολλαπλών ταχυτήτων ελαστικά εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, σε διαρκή ομηρία.

Published in: on 19/11/2012 at 21:26  Σχολιάστε  
Tags: ,

Απάντηση των εκπαιδευτικών στη Χρυσή Αυγή για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Η Χρυσή Αυγή δήλωσε πως «αν τολμήσουν οι εκπαιδευτικοί να μιλήσουν στις σχολικές γιορτές για τους δήθεν νεκρούς του Πολυτεχνείου, τότε θα έχουν να κάνουν μαζί της».

Τους απαντάμε καθαρά και ξάστερα και ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους:

Δεν πιάνουν οι φοβέρες σας, δεν μας τρομάζουν οι απειλές σας.

Στους δασκάλους των παιδιών του ελληνικού λαού δεν ταιριάζει η σιωπή, η ενοχή, ο φόβος.

Δεν θα φοβηθούμε να κάνουμε το καθήκον μας απέναντι στους μαθητές μας, δεν θα φοβηθούμε να πούμε την ιστορική αλήθεια.

Στο Πολυτεχνείο υπήρχαν δεκάδες νεκροί και τραυματίες από τις σφαίρες των ελεύθερων σκοπευτών που έριχναν «στο ψαχνό» ενάντια στους φοιτητές, στους οικοδόμους εργάτες, στους μαθητές, ενάντια σε όλο το λαό που διαδήλωνε και απαιτούσε να πέσει η Χούντα.

Δεν θα σταματήσουμε να λέμε πως η Χούντα που υμνεί η Χρυσή Αυγή σκότωσε το 17χρονο τότε μαθητή Διομήδη Κομνηνό. Στις 16/11/1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ και Μάρνη τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά της φρουράς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε νεκρός στο «Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών».

Σκότωσε τον Βασίλειο Φάμελλο του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικό υπάλληλο, από τον Πύργο Ηλείας. Στις 16/11/1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε νεκρός στο «Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών».

Σκότωσε τον Γεώργιο Σαμούρη του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητή Παντείου, από την Πάτρα. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε νεκρός στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του ΙΚΑ.

Σκότωσε τον Σπύρο Μαρίνο του Διονυσίου, 31 ετών, ιδιωτικό υπάλληλο, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Στις 16/11/1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19/11/1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Σκότωσε τον Νικόλαο Μαρκούλη του Πέτρου, 24 ετών, εργάτη, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης. Στις 17/11/1973, στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο «Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών», όπου πέθανε τη Δευτέρα 19/11/1973.

Σκότωσε τον Αλέξανδρο Σπαρτίδη του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής από τον Πειραιά. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17/11/1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του ΟΤΕ. Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

Σκότωσε τον Μάρκο Καραμανή του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγο, από τον Πειραιά. Στις 17/11/1973, επί της πλατείας Αιγύπτου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του ΟΤΕ. Στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτορίας) διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Σκότωσε τον Στυλιανό Καραγεώργη του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος στο Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17/11/1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΩ» και «ΕΛΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ, όπου εξέπνευσε στις 30/11/1973.

Σκότωσε τον Αλέξανδρο – Βασίλειο (Μπασρί) Καράκα, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17/11/1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέιδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου πιστοποιήθηκε ο θάνατος του.

Επίσης, Η Χούντα που υμνεί η Χρυσή Αυγή βασάνισε φρικτά χιλιάδες εργαζόμενους, φοιτητές, στα κολαστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ. Έστειλε χιλιάδες να σαπίσουν στις εξορίες της Μακρονήσουν και της Γυάρου.

Όποιος δεν συμμορφωνόταν τότε με τη Χούντα, όποιος αντιδρούσε στους φασίστες Συνταγματάρχες δεν μπορούσε να βρει δουλειά, να πάει ένα κομμάτι ψωμί στο σπίτι του, γιατί του έκαναν «φάκελο»., ήταν χαρακτηρισμένος, στιγματισμένος

Η μαύρη Χούντα των Συνταγματαρχών  επιβλήθηκε από τους αμερικάνους και το ΝΑΤΟ, από τους έλληνες βιομήχανους και τραπεζίτες για να βάλουν το λαό στο γύψο, να μπορούν να τον ξεζουμίζουν πιο εύκολα.

Να γιατί το πολιτικό κόμμα που λέγεται Χρυσή Αυγή υμνεί τη Χούντα.

Τους υμνεί γιατί όσο και να παριστάνει την αντισυστημική, η Χρυσή αυγή υπηρετεί το σύστημα, είναι γέννημα θρέμμα του σάπιου καπιταλισμού. Υπηρετεί τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους και τους εφοπλιστές που έφεραν τη Χούντα

Ο ελληνικός λαός τότε δεν υπέκυψε στο καθεστώς τυραννίας και της Χούντας. Δεν θα υποκύψει και τώρα στους ιδεολογικούς απόγονους του ναζισμού, του χιτλερισμού, στα σύγχρονα τάγματα εφόδου. Θα πετάξει από πάνω του τους εκμεταλλευτές του, τους κηφήνες και τα παράσιτα, τους καπιταλιστές, που τον καταδικάζουν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, ενώ αυτοί ζούνε σαν βασιλιάδες, μέσα στον πλούτο και στη χλιδή.

Οι εκπαιδευτικοί όλης της χώρας δεν πρόκειται να σκύψουν το κεφάλι. Το εργατικό-λαϊκό κίνημα της χώρας μας έχει πείρα. Ξέρει να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα καλόπαιδα του συστήματος.

Ειδικά φέτος, πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά να ακουστούν στις σχολικές γιορτές, στις σχολικές αίθουσες, τα συνθήματα εκείνα και τα τραγούδια που σημάδεψαν τους μεγάλους αγώνες του λαού μας.

Δεν θα περάσει ο φασισμός.

Έξω οι φασίστες από τα σχολεία

Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον!

Δεν θα πεθάνει μόνος. Τσάκισέ τον.

Published in: on 15/11/2012 at 21:27  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απάντηση των εκπαιδευτικών στη Χρυσή Αυγή για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ  
Tags: , ,

ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Ψωμί-παιδεία-ελευθερία…πάλι!

   www.edupame.gr

Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια

Τιμάμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έχοντας μπροστά μας τις αποδείξεις ότι ο αγώνας για «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» συνεχίζεται.

Στο σπίτι, στο σχολείο, στη γειτονιά … τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Οι γονείς κι οι γείτονες χωρίς δουλειά. Κι όσοι έχουν δουλειά παίρνουν (αν τα παίρνουν) ψίχουλα. Τα χαράτσια πάνε σύνεφο. Τα σχολεία χωρίς πετρέλαιο, χωρίς καθηγητές, χωρίς φράγκο στα ταμεία τους. Η πείνα θερίζει. Το ψωμί είναι ανάγκη επιβίωσης πιά. Για παιδεία ούτε λόγος. Πραγματική ελευθερία για εμάς σήμερα δεν υπάρχει. Η φτώχεια, η εξαθλίωση, η τρομοκρατία όταν αντιστεκόμαστε, δε μας επιτρέπουν να ζούμε σαν άνθρωποι, αλλά σαν σύγχρονοι δούλοι!

Κι αυτές τις ώρες που κάνει κανείς τέτοιες σκέψεις, έρχεται ένα τεράστιο ερώτημα, που επιστρέφει κάθε φορά που τιμάμε κάτι «ηρωικό»:

ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ;

-Αυτοί που … «έκαναν» το Πολυτεχνείο ήταν απλοί εργαζόμενοι, άνθρωποι του λαού που είχαν στο πλευρό τους κάτι «παιδιά» σαν κι εσένα. Ούτε γενήθηκαν ήρωες, ούτε είχαν αποφασίσει να πεθάνουν. Απλά δεν άντεχαν άλλο την αδικία και την καταπίεση. Κάτι «παιδιά» που σκέφτηκαν ότι αποκλείεται ο κόσμος να φτιάχτηκε για να έχουν μερικοί ό,τι γουστάρουν κι οι πολλοί να πεινάνε, να μη σπουδάζουν, να φυλακίζονται όταν αντιδράσουν κι αγωνιστούν για μια καλύτερη ζωή. Κάτι «παιδιά» που ονειρεύτηκαν έναν άλλο κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης.

-Αυτοί που …«έκαναν» το πολυτεχνείο δεν ήξεραν ίσως το μέγεθος της δύναμής τους. Ίσως κιόλας να νόμιζαν ότι «νικήθηκαν» την ώρα που τους σκότωναν οι χουντικοί. Αλλά με την πράξη τους απέδειξαν ότι νικητής στην  ιστορία είναι αυτός που έχει δίκιο, κι όχι αυτός που κερδίζει μια μάχη με άδικα όπλα.  Απέδειξαν ότι ο λαός που αγωνίζεται είναι πανίσχυρος και μπορεί να γονατίσει κάθε εξουσία, ακόμα κι αν διαθέτει όπλα και τάνκς κι αεροπλάνα. Αρκεί ο λαός να αποφασίσει να παλέψει. Και τότε τα μπορεί όλα.

-Αυτοί που … «έκαναν» το Πολυτεχνείο ξέσκισαν σε μια βραδιά τόμους ολόκληρους βιβλίων κι αναλύσεων που ιχρυρίζονταν ότι «δε γίνεται τίποτα». Πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων χιλιάδες σελίδες εφημερίδων της εποχής που έλεγαν ότι οι φοιτητές του Πολυτεχνείου ήταν «αλήτες», «επικύνδυνοι κομμουνιστές», ότι «κάνουν ζημιές» και «δεν καταλαβαίνουν την αναγκαιότητα της πατρίδας».

-Αυτοί που…«έκαναν» το Πολυτεχνείο δε σκέφτηκαν αν οι πράξεις τους είναι … «νόμιμες». Σκέφτηκαν ότι έχουν δίκιο κι είναι ανάγκη να πέσει η Χούντα. Και το έκαναν. Όπως έδρασε «παράνομα» ο λαός το 1821, στην αντίσταση ενάντίον των Γερμανών το 1940-1944, στην αντίσταση εναντίον των Άγγλων, κλπ. Όπως κάνουν πάντα οι λαοί που αγωνίζονται ενάντια στους δυνάστες τους: ξεπερνούν και καταργούν το νόμο του δυνάστη τους και φτιάχνουν άλλο νόμο δικό τους, δίκαιο κι ανθρώπινο. 

-Έδειξαν αυτοί οι «νέοι» ότι ο αγώνας που φέρνει αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνο ο οργανωμένος και προετοιμασμένος αγώνας. Αυτοί που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο δε ξεσηκώθηκαν «μέσα σ΄ ένα βράδυ» κι έφτιαξαν όλη την κατάληψη «αυθόρμητα». Αγωνίζονταν απ΄ την αρχή συνειδητά κι οργανωμένα. Δε φορούσαν κουκούλες, γιατί ήταν περήφανοι και χαρούμενοι μ΄ αυτό που έκαναν. Κουκούλες φοράνε αυτοί που θέλουν να κρυφτούν γενικά και όχι μόνο να κρύψουν το πρόσωπό τους.

-Προχώρησαν παρά και ενάντια στις φωνές κάποιων «ρεαλιστών» που τους έλεγαν «μη τραβάτε στα άκρα», «να τα βρούμε με το καθεστώς», «να κάνουμε κι εμείς ένα βήμα κατανόησης» κι επιχειρούσαν να συμβάλλουν στην προσπάθεια της Χούντας να δείξει «δημοκρατικό πρόσωπο».

Απομόνωσε, τσάκισε τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Η ναζιστική Χρυσή Αυγή επιχειρεί να λασπώσει την ηρωική εξέγερση του λαού και της νεολαίας στο Πολυτεχνείο το 1973 ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία, λέγοντας τα ίδια αισχρά ψέματα που χρησιμοποίησε η δικτατορία για να κρύψει το μεγάλο της έγκλημα. Επιχειρεί να αθωώσει τη στρατιωτική δικτατορία, που με τη βία και τα βασανιστήρια κατά του αγωνιζόμενου λαού υπηρέτησε τα μονοπώλια και το ΝΑΤΟ.

Το βράδυ του πολυτεχνείου δεκάδες ήταν οι νεκροί, όχι μόνο από το τανκς, αλλά και από τους ελεύθερους σκοπευτές, που πυροβολούσαν έξω από το Πολυτεχνείο το λαό που διαδήλωνε.

 

Νεκροί μαθητές στο Πολυτεχνείο:

Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16/11/1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ και Μάρνη τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά της φρουράς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε νεκρός στο «Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών».

Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17/11/1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του ΟΤΕ. Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

Μια άλλη μαρτυρία:

To μεσημέρι της 18ης Νοέμβρη 1973, ο ταγματάρχης Ντερτιλής βρίσκεται με το υπηρεσιακό τζιπ έξω από την κατεστραμμένη πύλη του Πολυτεχνείου. Απέναντι, Πατησίων και Στουρνάρη, οι αστυφύλακες χτυπούν ένα νεαρό, που προς στιγμήν τους ξεφεύγει. Ο Ντερτιλής βγάζει από το μπουφάν το περίστροφο και πυροβολεί.

«Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο», περιγράφει στην κατάθεσή του ένα χρόνο αργότερα ο οδηγός του Ντερτιλή – ο 21 ετών τότε Αντώνης Αγριτέλης – και συνεχίζει:

«Μετά το φόνο ο Ντερτιλής σαν να μη συνέβαινε τίποτα μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μου είπε: «Με παραδέχεσαι, ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!»»…

Αυτός είναι ο «μύθος» των νεκρών του Πολυτεχνείου. Αυτή ήταν η χούντα των «Ντερτιλήδων». Αυτά είναι και τα ναζιστοειδή της Χρυσής Αυγής που την εκπροσωπούν σήμερα.

Ορισμένοι πάλι λένε: «Τι τα θες, οι αγώνες δεν έφεραν αποτέλεσμα, η γενιά του πολυτεχνείου μας πούλησε, όλοι τελικά ίδιοι είναι». Μην τους πιστεύεις. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν πήγαν όλοι με την αστική εξουσία για να βολευτούν. Πάρε παράδειγμα τους αντιστασιακούς που συμμετέχουν στο Σύνδεσμο Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ). Ρώτησέ τους. Ποτέ δεν εξαγόρασαν τον αγώνα με το βόλεμα! Παραμένουν σεμνοί αγωνιστές του λαού μας, παρά τα άσπρα μαλλιά τους. Μην ξεγελιέσαι. Το σύστημα βρίσκει αυτόν που δεν άντεξε στις δυσκολίες του αγώνα και τον κάνουν «παράδειγμα», για να απογοητεύσει το λαό, να τον κάνει να σκύψει το κεφάλι. «Κούνια που τους κούναγε»! Και σήμερα, είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι, που σηκώνουν κεφάλι στην εργοδοσία, παρά την τρομοκρατία της απόλυσης και κάνουν απεργία. Τέτοια παλικάρια είχε και θα έχει πάντα ο λαός μας και η νεολαία.

Δε θα περάσει ο φασισμός ούτε τώρα. Όπως δεν πέρασε τότε που έσπασε τα μούτρα του πάνω στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ. Όπως δεν πέρασε τότε που ναυάγησε πάνω στον τεράστιο βράχο του ηρωϊκού Πολυτεχνείου. Θα τσακιστεί απ΄ το οργανωμένο κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας.

Συνεχίστε τον αγώνα. Μέσα απ’ τα 15μελή και τα 5μελή. Για καλύτερη ζωή. Για καλύτερο σχολείο. Για ένα μέλλον όπως το ονειρεύεστε κι όπως το δικαιούσται.

Αυτά σκεπτόμαστε, είτε είμαστε καθηγητές, είτε είμαστε μαθητές.  Αυτά σκεπτόμαστε και μ’ αυτές τις σκέψεις:

  • Τιμάμε το Πολυτεχνείο και τους ήρωες που έπεσαν εκεί

  • Συνεχίζουμε τον αγώνα τους για Ψωμί – παιδεία – Ελευθερία.

Οι λαοί μπορούν να φέρουν τα πάνω-κάτω!

15 Νοέμβρη 2012

Published in: on 15/11/2012 at 20:49  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ  
Tags: , ,

Κάλεσμα του Συλλόγου Δασκάλων Ηλιούπολης με θέμα: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ !

ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

«ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΥΡΟΣ»

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ !

ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΟΚΤΩΒΡΗ 2012, ΣΤΙΣ 8.00 μ.μ.

 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Εκπαιδευτικοί, γονείς και εργαζόμενοι

Η «αξιολόγηση» ανοίγει το δρόμο για απολύσεις διαμορφώνει τον εκπαιδευτικό που είναι μακριά από τις ανάγκες των παιδιών αλλά  προωθεί τις ανάγκες της αγοράς και της ανταγωνιστικότητας

·        Ίσως ακόμη κάποιοι αναρωτιούνται για το πώς εννοεί η κυβέρνηση την αξιολόγηση.

  • Κάποιοι δε γνωρίζουν πώς θα εφαρμοσθεί.

  • Κάποιοι περιμένουν με αγωνία να τιμωρηθούν οι κακοί και να ανταμειφθούν οι καλοί

Σας καλούμε στην εκδήλωση συζήτηση που οργανώνει ο σύλλογός μας τη Δευτέρα 8/10/2012 στις 8.00 το απόγευμα στο μουσείο Εθνικής Αντίστασης.

Είμαστε σίγουροι πως θα μπορέσουμε να πείσουμε ακόμη και τον πιο δύσπιστο για το τι εννοεί η  κυβέρνηση όταν λέει  αξιολόγηση και ταυτόχρονα να οργανώσουμε την αγωνιστική μας απάντηση

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                      Ο Γ.  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΛΑΜΠΟΥΔΗ              ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΛΥΜΠΕΡΗΣ

Ώρα ευθύνης για κάθε νέο εκπαιδευτικό

Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι αρχαιρεσίες για την εκλογή αντιπροσώπων για τα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ, σε συνθήκες απότομης χειροτέρευσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και αντιδραστικών αλλαγών στο χώρο της εκπαίδευσης. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως «τίποτα πια δεν είναι το ίδιο και τίποτα δεν είναι όπως παλιά».

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να δώσουν ηχηρή απάντηση υπερψηφίζοντας μαζικά τα ψηφοδέλτια που στηρίζει το ΠΑΜΕ. Ιδιαίτερα, καλούμε τους νέους συναδέλφους μας (ωρομίσθιους, κάθε συμβασιούχο, αλλά και μόνιμους) να σταθμίσουν το τι έρχεται, ποια δύναμη προειδοποίησε για τον πόλεμο κεφαλαίου – κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και ποιες δυνάμεις συναίνεσαν. Να συμμετάσχουν μαζικά στις αρχαιρεσίες, να οργανωθούν στα σωματεία, να στηρίξουν το ΠΑΜΕ. Οι εκλογές είναι ευκαιρία, είναι όπλο στα χέρια τους, έχουν κάθε λόγο να ισχυροποιήσουν την πάλη τους: (περισσότερα…)

Published in: on 02/05/2011 at 17:38  Σχολιάστε  
Tags:

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ: Παλεύουμε για το σχολείο των σύγχρονων λαϊκών αναγκών

Συντριπτικό χτύπημα στη μόρφωση των παιδιών του λαού μας αποτελούν τα σχέδια που παρουσίασε η κυβέρνηση για την αναμόρφωση του Λυκείου, από κοινού με το «Νέο Σχολείο», το νόμο 3848/10 και τα άλλα κυβερνητικά μέτρα (νέα διοικητική δομή, ολοήμερα, πρότυπα σχολεία κ.τ.λ.), σύμφωνα με την Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ.

Σε ανακοίνωσή της για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το «νέο Λύκειο», η Γραμματεία επισημαίνει τις συνέπειες που αυτό θα έχει και συγκεκριμένα: (περισσότερα…)

Published in: on 13/04/2011 at 12:09  Σχολιάστε  
Tags: ,

Ήρθε η σειρά των εκπαιδευτικών

Η κυβέρνηση ξεκινά τις νέες αναδιαρθρώσεις στην Παιδεία με πολυνομοσχέδιο για την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών

Πολυνομοσχέδιο, για την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, την «προετοιμασία» τους για το νέο σχολείο της αγοράς και τη μεγαλύτερη αποσύνδεση πτυχίου – επαγγέλματος, ανακοινώνει σήμερα το υπουργείο Παιδείας. Το πολυνομοσχέδιο θα παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο, στις 12 το μεσημέρι και, στη συνέχεια, θα κατατεθεί στη Βουλή. Σύμφωνα με ανεπίσημο έγγραφο του υπουργείου, το πολυνομοσχέδιο έχει τίτλο «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού και άλλες διατάξεις» και «συνιστά την πρώτη νομοθετική ρύθμιση που θεμελιώνει το νέο σχολείο». (περισσότερα…)

Published in: on 13/04/2010 at 10:56  Σχολιάστε  
Tags:

Να διδάξουμε με κάθε τρόπο τη δύναμη της ταξικής πάλης

Αναφερόμενος στα νέα αντιεκπαιδευτικά σχέδια, το στέλεχος του ΠΑΜΕ ανέδειξε την ανάγκη να δυναμώσει η πάλη για την Παιδεία που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.

Στο βήμα ο Αλέκος Αρβανιτίδης

«Στο ίδιο μήκος κύματος με τα κυβερνητικά μέτρα, στο ίδιο πολεμικό κλίμα, έκανε τις εξαγγελίες της η κυβέρνηση για τις αλλαγές στην εκπαίδευση», επισήμανε ανεβαίνοντας στο βήμα ο Αλέκος Αρβανιτίδης, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας και στέλεχος του ΠΑΜΕ στο χώρο της Εκπαίδευσης, αναφερόμενος στο σχετικό σχέδιο που συζήτησε προχτές το Υπουργικό Συμβούλιο. Η παρέμβασή του ήταν αποκαλυπτική για την επιτακτική ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας της εργατικής τάξης για την Παιδεία που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες:

«Με τις εξαγγελίες αυτές τα σχολεία παραδίδονται στις επιχειρήσεις. Η όποια μόρφωση έπαιρναν τα παιδιά της εργατικής τάξης μέχρι τώρα θα αντικατασταθεί με δεξιότητες, με ικανότητες, με προσόντα. Στόχος τους είναι να αποβλακώσουν τελείως τα παιδιά των εργατών, να τα κάνουν ανίκανα να σκέφτονται, να αντιστέκονται, να διεκδικούν, ανίκανα να ανατρέψουν την εξουσία τους. Αυτή είναι η καινοτομία τους στην εκπαίδευση, αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του λεγόμενου ψηφιακού σχολείου. Η περίφημη προτεραιότητα που δίνουν στην ΤΕΕ, είναι προτεραιότητα για να του δίνεται αύριο φτηνό και μισοκαταρτισμένο εργατικό δυναμικό. Στα πλαίσια του Συμφώνου Σταθερότητας ελαχιστοποιούνται οι μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, γενικεύεται η ωρομισθία. Με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης μια σχολική τάξη από εδώ και στο εξής θα λειτουργεί με τριάντα μαθητές. Ποιος καθηγητής – δάσκαλος θα κάνει μάθημα και ποιος μαθητής θα μάθει;

Πέραν αυτού το μέτρο αυτό θα οδηγήσει πολλές σχολικές μονάδες να κλείσουν. Τα περίφημα συνθήματα «πρώτα ο μαθητής» ή «τσάντα σχολείο» είναι λόγια παχιά και στάχτη στα μάτια. Η ευθύνη γι’ αυτές τις εξελίξεις δε βρίσκεται μόνο στην κυβέρνηση, τη ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. Βαριά ευθύνη φέρουν και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Να φανταστείτε ότι πολλά από τα μέτρα που εξήγγειλε χτες η κυβέρνηση είναι προτάσεις της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ. Δηλητήριο για το εργατικό κίνημα δεν είναι μόνο η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, αλλά και όλα εκείνα τα συνδικαλιστικά στηρίγματα που όχι μόνο στήριζαν, αλλά και ανοίγουν δρόμο στις αντιλαϊκές πολιτικές».

Να σταθούν οι εκπαιδευτικοί στο ύψος τους

«Εργαζόμενοι, νέοι και νέες, μαθητές – μαθήτριες,

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις ο εκπαιδευτικός δυο δρόμους έχει να διαλέξει: ‘Η να υποταχθεί, να ενσωματωθεί στη σήψη και στην μπόχα του συστήματος. ‘Η να αντισταθεί, να παλέψει για την ιδεολογική και πολιτική χειραφέτηση της εργατικής τάξης, για τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου.

‘Η θα γίνει άβουλο, ενεργητικό παπαγαλάκι του συστήματος. ‘Η θα διαλέξει το δρόμο του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, θα διδάξει το μάθημα του αγώνα, της απειθαρχίας, της ανυπακοής. Θα διδάξει το μάθημα της επιστημονικής και ιστορικής αλήθειας, το μάθημα του εξανθρωπισμού, κόντρα στη βαρβαρότητα του ταξικού – εκμεταλλευτικού συστήματος, κόντρα στο σκοταδισμό και τον αντικομμουνισμό που βρίσκεται σε έξαρση στα σχολεία.

Σήμερα όσο ποτέ ο εκπαιδευτικός πρέπει να σταθεί στο ύψος του. Πρώτα και κύρια ο εκπαιδευτικός του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, ο εκπαιδευτικός που ακουμπάει σε αυτό. Μέσα στην τάξη και έξω από αυτή, με τη διδασκαλία, αλλά και τη στάση ζωής να διδάξει ότι υπάρχουν αξίες, υπάρχουν ιδανικά και αυτά βρίσκονται στο δρόμο του αγώνα, στο δρόμο για τη λαϊκή παιδεία, την κοινωνία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

 

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι ανάγκη ο εκπαιδευτικός να αποτελέσει πρότυπο στα μάτια των παιδιών του, των μαθητών του, των συναδέλφων του. Και είναι πρότυπο ο εκπαιδευτικός που χέρι – χέρι με το σύλλογο γονέων, με τους μαθητές του, τους συναδέλφους του στήνει απεργιακές φρουρές έξω από το σχολείο, έξω από τα εργοστάσια της μόρφωσης! Φέρνει τους μαθητές του στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

Και είναι πρότυπο ο εκπαιδευτικός που δεν είναι «ιδιαιτεράκιας», που μέσα στην τάξη δίνει τον καλύτερο εαυτό του για μάθουν τα παιδιά γράμματα. Είναι πρότυπο ο εκπαιδευτικός που κάνει δωρεάν κόκκινα μαθήματα στα παιδιά των απολυμένων εργατών, των ανέργων, στα μεταναστόπουλα. Αυτό τον εκπαιδευτικό θέλουμε! το δάσκαλο του λαού, το δάσκαλο του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί! Δάσκαλοι με προλεταριακή συνείδηση, δάσκαλοι μαχητές, δάσκαλοι που δε «βολεύονται στο βόλεμα», που προσπαθούν να σηκώσουν τον ήλιο λίγο ψηλότερα με τα χέρια τους και τα χέρια των μαθητών τους.

Δάσκαλοι που σήμερα δίνουν τη μάχη για την ανατροπή της αντιλαϊκής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

Δάσκαλοι που δίνουν τη μάχη για τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου.

Δεν τους φοβόμαστε, τους παλεύουμε, θα τους νικήσουμε».