Δελτια Τυπου Ομοσπονδιας Γονεων

ΑΝΩΤΑΤΗ   ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ   ΓΟΝΕΩΝ

 ΜΑΘΗΤΩΝ   ΕΛΛΑΔΑΣ   (Α.Σ.Γ.Μ.Ε.)
Βερανζέρου 22, 6ος όροφος, ΤΗΛ – ΦΑΞ : 2105242386, 210 3845434,  210 3835093

goneis@mail.gr , www.goneis.org.

Αθήνα 12-12-09  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

«…Αυτοί που αρπάζουνε το φαί απ το τραπέζι

κηρύσσουν τη λιτότητα

Οι  χορτάτοι μιλάν στους  πεινασμένους

για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν…» Μ. Μπέρχτ

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΛΑΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ 

Καλούμε τους εργαζόμενους γονείς , τους ανέργους ,τους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, τους μικρούς επαγγελματίες και βιοτέχνες, τους μικρομεσαίους αγρότες, τους εκπαιδευτικούς, την νέα γενιά, με την μαζική τους συμμετοχή στην απεργία της 17 Δεκέμβρη να δώσουν μια πρώτη απάντηση στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στον ΣΕΒ, στην Ε.Ε., στις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Να  δώσουν μια απάντηση σε όλους αυτούς, που στο όνομα της καπιταλιστικής κρίσης, των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, έχουν βαλθεί να μας πείσουν  να αποδεχθούμε την καταστρατήγηση των εργασιακών, κοινωνικών, ασφαλιστικών, μορφωτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, μέσα από την διαδικασία του κοινωνικού «διαλόγου», της κοινωνικής «συναίνεσης», της εργασιακής και κοινωνικής «ειρήνης» για το καλό «όλων».

Με πρόσχημα την «διαφθορά» και την οικονομική κρίση, χέρι-χέρι, κυβέρνηση, Ν.Δ., βιομήχανοι, Ε.Ε. στοχεύουν:

  • Στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την επέκταση –γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας σ΄ όλους τους χώρους δουλειάς και στην εκπαίδευση
  • Τα  άνοιγμα ξανά του ασφαλιστικού, την εκ νέου αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την απαλλαγή των εργοδοτών από τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, την ιδιωτικοποίηση και την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης.
  • Το πάγωμα των δαπανών για την Υγεία και την Παιδεία, το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων.
  • Την πλήρη εμπορευματοποίηση της παιδείας, την υποβάθμισή της προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου και των εμπόρων της γνώσης, με στόχο να διαμορφώσει τον «ευέλικτο απασχολήσιμο» νέο, φτηνή μηχανή κερδών για τις ευρωπαϊκές πολυεθνικές στον πόλεμο με τους ανταγωνιστές τους.

ΦΤΑΝΕΙ  ΠΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ!

Σε  μια περίοδο, που καταργούνται εργασιακά  δικαιώματα, η ανεργία, η φτώχεια  και τα αδιέξοδα απελπίζουν τις οικογένειες και κυρίως τους νέους, που η οικονομική κρίση έχει γονατίσει τη λαϊκή οικογένεια, ενώ οι υπεύθυνοι για την κρίση θησαυρίζουν και επιχορηγούνται με δισεκατομμύρια, κανείς μας δεν δικαιούται να σιωπά.

Γνωρίζουμε  πολύ καλά πως :

  • Το σχολείο και η εκπαίδευση καλούνται να παίξουν ουσιαστικό ρόλο τόσο στην εφαρμογή των νέων εργασιακών σχέσεων, του ασφαλιστικού και των μεταρρυθμίσεων γενικότερα.
  • Οι σημερινοί μαθητές πρέπει να μάθουν όσο γίνεται από πιο μικρή ηλικία  να είναι αναλώσιμοι, ευέλικτοι, ευπροσάρμοστοι, να συμβάλουν “εποικοδομητικά”  στην κοινωνική συνοχή και την εργασιακή ειρήνη, να «αφιερωθούν» στην ανταγωνιστική κερδοσκοπία των άπληστων εργοδοτών τους.
  • Οι σημερινοί μαθητές και αυριανοί εργαζόμενοι πρέπει να μαθαίνουν μόνο όσα την συγκεκριμένη περίοδο εκτιμούνται, ότι είναι αναγκαία στην αγορά. Μόλις αυτά ξεπεραστούν, θα πρέπει να επανακαταρτίζονται  πληρώνοντας ξανά και ξανά για να διεκδικήσουν εκ νέου την ίδια θέση εργασίας.
  • Οι αλλαγές στην εκπαίδευση έχουν άμεση σχέση με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, της σύνταξης, της ασφάλισης και του 8ώρου, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη μερική ανεργία,  τη ντιρεκτίβα Μπολκενστάϊν, την ευρωσυνθήκη, τη «νέα τάξη», τους άδικους πολέμους

Την ίδια στιγμή που χαρίζονται δις ευρώ στους τραπεζίτες , που τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων ολοένα και αυξάνονται, την ίδια στιγμή που ο κρατικός προϋπολογισμός επιβαρύνεται με δις ευρώ για τις ΝΑΤΟικές  δαπάνες και την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν ως τη Σομαλία και τη Βοσνία, μας καλούν να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι. 

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

      Οι εργαζόμενοι γονείς συμβάλλουμε κάθε χρόνο στα έσοδα του κράτους καταθέτοντας περίπου το 65% της «πίτας» των άμεσων φόρων, πέρα από την έμμεση φορολογία του κράτους και την άμεση φορολογία των Δήμων.

Το 1/3 των εργαζομένων δουλεύει πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα. Το 20% δουλεύει 7 μέρες την εβδομάδα. Το 30% των εργαζομένων της χώρας είναι μερικά απασχολούμενοι. Όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν δεύτερες και τρίτες δουλειές, όχι για να πλουτίσουν, αλλά για να ανταπεξέλθουν στις αυξανόμενες οικονομικές απαιτήσεις της «δωρεάν» εκπαίδευσης (που τα ελλείμματα της χρυσοπληρώνουμε με πάνω από 4,5 δις ευρω το χρόνο ), αλλά και της υγείας, της πρόνοιας, της ακρίβειας που καλπάζει, πάντα κάτω από τον φόβο της απόλυσης και της ανεργίας.

Τα  προβλήματα της φτώχειας, της ανεργίας, της παιδείας, της υγείας, του  περιβάλλοντος, του ελεύθερου χρόνου, δεν είναι εθνικά προβλήματα  είναι ταξικά.

 Δεν θα διορθωθούν με καλές προθέσεις  και διαλόγους σε προαποφασισμένα ζητήματα.

Σήμερα, περισσότερο από  ποτέ,  χρειάζεται η εργατική τάξη της  χώρας μας να καταλάβει  πως αυτή η πολιτική σημαδεύει κύρια  τη ζωή και το μέλλον των παιδιών της.

Κανείς  μας δεν δικαιούται να εθελοτυφλεί.

Οι αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες δεν απαντιούνται με τις «κοσμογονίες τους»!

Γι’ αυτό είναι ανάγκη να αγωνιστούμε  για ριζικές αλλαγές όχι μόνο εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές, αλλά και κοινωνικές για ένα άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και όχι το κεφάλαιο και την αύξηση της κερδοφορίας του. 

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ-ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ  ΓΙΑ : 

  • Μόνιμη  σταθερή δουλειά  με δικαιώματα για  όλους. Κατάργηση  κάθε μορφής ελαστικής  σχέσης εργασίας (  stage,συμβασιούχοι, ωρομίσθιοι, αναπληρωτές )
  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων, αποκλειστικά δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης
  • Σύνταξη στα 55 για τις γυναίκες και στα 60 για τους άντρες και στα 50 και 55 αντίστοιχα για τα βαρέα και ανθυγειινά.
  • Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού.
  • Ενιαίο αποκλειστικά ΔΗΜΟΣΙΟ & ΔΩΡΕΑΝ 12χρονο, υποχρεωτικό σχολείο που θα εξασφαλίζει να κατακτούν τη βασική γενική μόρφωση όλοι οι μαθητές και θα διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες για να μπορέσουν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους .
  • Αποκλειστικά Δημόσιες και Δωρεάν Κρατικές Επαγγελματικές Σχολές, μετά τη δωδεκάχρονη εκπαίδευση και Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση.
  • Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί όλων των αναγκαίων εκπαιδευτικών, με μόνη προϋπόθεση το πτυχίο, ακόμα και για τις έκτακτες ανάγκες. Εκπαιδευτικοί καλά αμειβόμενοι με ενιαία εργασιακά δικαιώματα. Κατάργηση των ωρομίσθιων και αναπληρωτών. Οι εκπαιδευτικοί ανεξάρτητα από την ειδίκευση τους να είναι πτυχιούχοι πανεπιστημιακών παιδαγωγικών σχολών.
  • Μόνιμη πρόσληψη φυλάκων, καθαριστριών, επιστάτη, διοικητικού προσωπικού, βιβλιοθηκονόμων, προσωπικού σίτισης και στελέχωση της εκπαίδευσης με ειδικό επιστημονικό προσωπικό για την εκτίμηση, διάγνωση και αντιμετώπιση  των προβλημάτων των μαθητών και επαρκή στήριξη του διδακτικού έργου. 
  • Μακριά από το σχολείο οι εταιρείες και τα δήθεν ευρωπαϊκά και άλλα προγράμματα «αγωγής».
  • Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.
  • Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν αναβαθμισμένη υγεία και πρόνοια για όλους . Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς.
  • Ίσα μορφωτικά, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες

Οφείλουμε να αγωνιστούμε. Όχι μόνο για τα μορφωτικά δικαιώματα αλλά και για ριζικές ανατροπές στην οικονομία και στην κοινωνία, γιατί όσο μέτρο προόδου της κοινωνίας είναι το κέρδος, ούτε η παιδεία, ούτε η επιστήμη, ούτε ο άνθρωπος θα μπορούν να μπουν πάνω από αυτό. 

Για να προετοιμάσουμε μαζί τους νέους αγώνες, που θα απαντήσουν στις αγωνίες της νέας γενιάς κι όχι στα συμφέροντα των πολυεθνικών.   

Καμιά συνενοχή στα αντιδραστικά τους σχέδια!

 

ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ

ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Γ.Μ.Ε.)
Βερανζέρου 22, 6ος όροφος, ΤΗΛ – ΦΑΞ : 2105242386, 210 3845434,  210 3835093

goneis@mail.gr , http://www.goneis.org.

 Αθήνα 13/11/2009

Προς : Μ.Μ.Ε.

    ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ ΟΤΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ !

Η χθεσινή  συνάντηση της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) με την υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, που έγινε με πρωτοβουλία του Υπουργείου, σφραγίστηκε από την κοινή διαπίστωση ότι βρισκόμαστε σε αντιδιαμετρική αφετηρία προσέγγισης και λύσης των οξυμένων προβλημάτων που αντιμετωπίζει το σημερινό σχολείο.

Οι εκπρόσωποι των γονιών , τοποθετηθήκαμε εφ’ όλης της ύλης στη συζήτηση, μεταφέροντας τις ανάγκες και τα αιτήματα των οικογενειών της χώρας μας,  τις αποφάσεις και τις θέσεις του συνεδρίου μας, παραθέτοντας στοιχεία και μελέτες για την ισχύουσα κατάσταση του Δημόσιου Σχολείου, που αποδεικνύουν την αποτυχία των μεταρρυθμίσεων που γίνονται δεκαετίες τώρα στην εκπαίδευση.

Ανάμεσα σ’ άλλα:

  • απαιτήσαμε την άμεση λύση της σχολικής στέγης, καταθέτοντας την ανάγκη για δημιουργία περίπου 500 νέων σχολικών κτηρίων και πάνω από 1.700 νέων νηπιαγωγείων. Επισημάναμε την σκανδαλώδη διαδικασία των ΣΔΙΤ, την εμπορευματοποίηση της γης και τα παιχνίδια της Τ.Α., τη διάλυση του ΟΣΚ με την μετατροπή του σε Α.Ε. και θέσαμε την ανάγκη δημιουργίας ενιαίου κρατικού φορέα κατασκευής δημόσιων υποδομών, μεταξύ αυτών και σχολείων. Η υπουργός περιορίστηκε να απορρίψει την πρότασή μας, ως σοβιετικού τύπου μοντέλο, αλλά απάντηση για τις ανάγκες μας δεν έδωσε…
  • αναφερθήκαμε στα 60.000 παιδιά που βρίσκονται εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου, βορά στην ιδιωτική κερδοσκοπία, για τα αντιεκπαιδευτικά – αντιεπιστημονικά αναλυτικά προγράμματα που μεταλλάσσουν την προσχολική αγωγή σε εκπαίδευση. Η απάντηση της υπουργού ήταν ότι, αμφιβάλλει για την εγκυρότητα των στοιχείων και θα … τα μελετήσει.
  • ζητήσαμε μόνιμες προσλήψεις, με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για το βοηθητικό προσωπικό των σχολείων (καθαρίστριες, τραπεζοκόμους, επιστάτες, γραμματείς, τροχονόμους), και για να πάψει η οικονομική αιμορραγία της λαϊκής οικογένειας, αλλά και για εξασφαλιστεί η σωστή και ολοκληρωμένη λειτουργία του σχολείου και του εκπαιδευτικού έργου. Ζητήσαμε, μάλιστα, να βγει εγκύκλιος σχετική, η οποία να απαγορεύει τις προσλήψεις προσωπικού από Συλλόγους Γονέων (καθαρίστριες, τραπεζοκόμες κλπ )  και την οικονομική τους συμβολή στα λειτουργικά έξοδα του σχολείου και να ανοιχτεί κωδικός στον προϋπολογισμό για τις απαραίτητες ειδικότητες. Η απάντηση της Υπουργού ήταν ότι στο «συμμετοχικό» σχολείο, οι γονείς θα πρέπει να είναι ενεργοί (!;) και να συνεισφέρουν και ότι οι εκπαιδευτικοί φταίνε για την κατάντια του Δημόσιου Σχολείου, λίγο ή πολύ, με τις παράνομες μεταθέσεις, γι’ αυτό και θα τους αξιολογεί – εξετάζει – εκπαιδεύει δια βίου.
  • βάλαμε  ως κρίσιμο και «ανέξοδο» το αίτημα για την άμεση κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, που ποινικοποιεί τους αγώνες στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας, και η υπουργός αδιάλλακτη στήριξε την ανάγκη ύπαρξής του κάνοντας λόγο για τα κρούσματα βανδαλισμού από εξωσχολικούς.
  • μπροστά  στην ένταση της οικονομικής  κρίσης απαιτήσαμε την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στην εκπαίδευση, προκειμένου να διασφαλιστεί ο ενιαίος, δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης και πήραμε την απάντηση για το σημαντικό ρόλο που θα έχει να παίξει το επόμενο διάστημα «η Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλοι παραγωγικοί φορείς» στην εκπαιδευτική διαδικασία.
  • για την απόσυρση των βιβλίων και τον προσανατολισμό του περιεχομένου της μόρφωσης στην  γνώση και  όχι στην πληροφορία, ενημερωθήκαμε ότι θα φτιαχτούν νέα βιβλία από «μάχιμους» εκπαιδευτικούς και όχι μόνο (;!) που θα μπουν πιλοτικά στα σχολεία …
  • μπροστά  στη διαφαινόμενη ένταση της  γρίπης Η1Ν1, με δεδομένη την φτώχια και την Οικονομική κρίση, επικαιροποιήσαμε τις  σχετικές θέσεις μας, καθώς και τις προτάσεις για ασφάλιση όλων των μαθητών και φοιτητών, ανεξάρτητα από την εργασία των γονιών τους και την οργάνωση της υγιεινής διατροφής στο σχολείο για όλους τους μαθητές, τις οποίες η  Υπουργός απέρριψε ως μη δυνάμενες να γίνουν!!!   

Οι σχεδιασμοί του Υπουργείου Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και θρησκευμάτων, και οι απαντήσεις της υπουργού κας Άννας Διαμαντοπούλου, είναι φανερό ότι πουθενά δεν συναντιούνται με τις ανάγκες των παιδιών μας για μόρφωση και  ζωή με δικαιώματα. Απαντούν στους επιχειρηματικούς στόχους της Λισσαβόνας και οδηγούν στην παραπέρα εμπορευματοποίηση της  εκπαίδευσης, την κατάργηση του  ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα  της, και την ιδιωτικοποίηση.

Το ΥΠΕΠΘ θα διευκολύνει αυτούς που θα εκμεταλλευτούν τα παιδιά μας να καθορίσουν τι θα μάθουν και να μας πουλήσουν «εκπαιδευτικές» υπηρεσίες. Γι’ αυτό παρέλασαν πρώτοι από το υπουργείο ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, η ΚΕΔΚΕ, οι οποίοι διεκδικούν συγκεκριμένο και αυξημένο ρόλο στην εκπαίδευση, έτσι ώστε να διευκολύνουν την υποταγή της Παιδείας στα συμφέροντα της αγοράς.

Γνωρίζουμε ότι  ο βαθύτερος στόχος τους είναι η διαμόρφωση των συνειδήσεων των νέων έτσι που να είναι πιο βολικοί για την εκμετάλλευσή τους.

Καλούμε τους γονείς να συνεχίσουν να διεκδικούν και  να απαιτούν το σχολείο των αναγκών  των δικών τους και των παιδιών  τους. Καλούμε τους γονείς να αντισταθούν  και να αντιπαλέψουν κάθε παρέμβαση  του μεγάλου κεφαλαίου στην εκπαίδευση.

Καμία αναμονή.

Το Υπουργείο Παιδείας δεν μοιράζεται την αγωνία μας για το μέλλον των παιδιών μας.

Η μόνη λύση είναι ο αγώνας.

 Ένταση της πάλης τώρα για Ενιαία Λαϊκή Δημόσια Δωρεάν Παιδεία για όλους.

Με εκτίμηση

Για το Δ.Σ.

Ο Εκπρόσωπος Τύπου

Φλουτσάκος Γ.

2104614202-6975126001-flg@in.gr

 

ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Γ.Μ.Ε.)

Βερανζέρου 22, ΤΚ 10432, ΤΗΛ – ΦΑΞ : 210 3845434, 210 3835093

 goneis@mail.gr, http://www.asgme.gr

                                                                   Αθήνα 12 Νοέμβρη 2009

Προς : Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης  και Θρησκευμάτων

                                                                                κα Άννα Διαμαντοπούλου

Υπόμνημα

Κυρία υπουργέ,      

Δέκα και πλέον χρόνια ζούμε την επίθεση των «κοσμογονιών» στην εκπαίδευση. Αυτοί που χρόνια κυβερνούν, «θρηνούν» για τα χάλια της εκπαίδευσης και προωθούν σαν λύση αλλαγές, υπαγορευμένες από τα συμφέροντα και τις «έγκυρες» εντολές της αγοράς, κατάφωρα αντίθετες στις ανάγκες και τα αιτήματά μας! Το δημόσιο σχολείο υποβαθμίζεται πνιγμένο από την «ποιότητα» αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων.

      Αλλαγές στο εξεταστικό, (για να «χτυπήσουν» τάχα την παραπαιδεία και τα φροντιστήρια, για να «αντιστοιχηθεί η παιδεία με την παραγωγή», για «νάχει αξία το απολυτήριο και να εξασφαλίζει στα παιδιά δουλειά», για «να μπαίνουν όλα τα παιδιά στα πανεπιστήμια», όπως υποσχόταν ο κ. Αρσένης ), αλλαγές στο πρόγραμμα και στα βιβλία (ασυνάρτητη «διαθεματικότητα» και παιδαγωγική «ευελιξία», «ευέλικτη ζώνη» και «ολοήμερη» ταλαιπωρία …) και οι συνέπειες για τη νέα γενιά, όπως προβλέπαμε, είναι εφιαλτικές ! Η μόρφωση λιγόστεψε και η παραπαιδεία γιγαντώθηκε. Τα δικαιώματα της νέας γενιάς υπονομεύονται συστηματικά, οι ταξικοί φραγμοί διευρύνονται σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, η αποστροφή όλων των μαθητών γι’ αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία ξεχειλίζει, τα φροντιστήρια αρχίζουν από την πρώτη δημοτικού και φτάνουν ως το πανεπιστήμιο, ακόμα και στους Διευθυντές και Προϊστάμενους!

      Αλλαγές στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, που προχωρούν, με την εφαρμογή του Νόμου Πλαισίου, στην ενίσχυση της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας των δημοσίων πανεπιστημίων,  στην εμπορευματοποίηση και κατάφωρη υποβάθμιση των σπουδών. Με την απειλή δήθεν του ευρωπαϊκού δικαστηρίου θέλουν να εξισώσουν τα πτυχία των τρίχρονων ψευτοκολεγίων με αυτά των τετράχρονων και πεντάχρονων σπουδών στα δημόσια ΑΕΙ-ΤΕΙ!  Η φοιτητική μέριμνα είναι ανύπαρκτη. Ούτε το 10% των φοιτητών – σπουδαστών δεν βρίσκει θέση στις εστίες. Η μεταφορά, σίτιση, υγειονομική περίθαλψη και άλλες ανάγκες διαβίωσης και σπουδών των φοιτητών αφήνονται στις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών τους να «στηρίξουν» την επιχειρηματική ανάπτυξη της περιφέρειας! 

            Η σχολική στέγη υποχρηματοδοτείται, δεν γίνεται λόγος για σύγχρονες προδιαγραφές, δεν εξασφαλίζεται η πρωινή  λειτουργία ούτε η υγιεινή και ασφάλεια, δεν γίνεται η αναγκαία συντήρηση, με ανορθόδοξες και επικίνδυνες επεμβάσεις στα κτίρια κουκουλώνεται η διπλοβάρδια. Η ανέγερση νέων σχολείων ακριβοπληρώνεται με το σύστημα των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα και «παραχωρούνται στους ιδιώτες για είκοσι πέντε χρόνια -στη διάρκεια των οποίων οι συμβάσεις που υπογράφονται, υπερισχύουν των νόμων του κράτους- όχι μόνο η μελέτη και η κατασκευή τους, αλλά και η «πάσης φύσεως συντήρηση, τεχνική και κάθε άλλη διαχείριση και διάθεση των κτηρίων, η φύλαξη, η ασφάλιση και η λειτουργία των κυλικείων των εν λόγω σχολικών μονάδων».

      Η καθιέρωση ετήσιας υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, χωρίς δημιουργία δημόσιων νηπιαγωγείων έστειλε δώρο στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς δεκάδες χιλιάδες νήπια. Όσα νήπια βρίσκουν θέση στο δημόσιο νηπιαγωγείο ασφυκτιούν σε μισό τετραγωνικό χώρο. Κι αφού δεν χωρούν να διαπαιδαγωγηθούν παίζοντας, κάνουν μάθημα (μαθηματικά, γλώσσα και μελέτη περιβάλλοντος ), που δεν χρειάζεται χώρο και υλικά και προπονούνται στον ανταγωνισμό, στην υπομονή και υποταγή.

Τα νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία που κόστισαν 600 εκατομμύρια ευρώ (δώρο στους μεγαλοεκδότες ) αποδιοργανώνουν τη σκέψη και τη γλώσσα των παιδιών, φορτώνουν την οικογένεια με έξοδα, με ευθύνες και ενοχές για τη μελέτη των παιδιών, γέμισαν τα σπίτια βοηθήματα και τις γειτονιές φροντιστήρια. Αντί να μάθουν στα παιδιά γράμματα τα βάζουν να «μελετούν» συνταγές, πόσα κερδίζει κάθε λεπτό ο Μπιλ Γκέιτς, οδηγίες για μηνύματα στο κινητό, την ιστορία της πλατείας της γειτονιάς τους, τα ξόρκια που φέρνουν τη βροχή!  Ο πιο ενδόμυχος και ανομολόγητος στόχος των νέων βιβλίων είναι να χτυπηθεί ο επιστημονικός τρόπος σκέψης, ο αναλυτικός και επαγωγικός τρόπος σκέψης, η αυστηρότητα στην κρίση και στη διατύπωση συμπερασμάτων, η ακρίβεια και η σιγουριά στην επιλογή της αλήθειας απ’ το ψέμα, του σωστού απ’ το λάθος. Μαζί με την «ευέλικτη Ζώνη», την εισβολή των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των δήθεν «εκπαιδευτικών προγραμμάτων» των επιχειρήσεων στα σχολεία έχουν ξεχαρβαλώσει τη λειτουργία του σχολείου, έχουν υποβαθμίσει τη μόρφωση των παιδιών.

Τα Ολοήμερα τμήματα δημιουργικής απασχόλησης  (κι όχι σχολείο ) για τα παιδιά  που οι γονείς τους εργάζονται πολλές ώρες, αντί για στήριξη των οικογενειών μετατρέπονται σε πρόβλημα. Στα περισσότερα σχολεία στο ίδιο θρανίο από τις 8 μέχρι τις 4, κάνουν μάθημα, τρώνε, ξεκουράζονται, κάνουν «δραστηριότητες», «μελετούν» σε τμήματα 30 παιδιών (όλων των τάξεων ) για την άλλη μέρα! Το πιο παραμελημένο κομμάτι του αναλυτικού προγράμματος (η φυσική αγωγή, η καλλιτεχνική παιδεία και η αισθητική αγωγή καθώς και οι ξένες γλώσσες ) που μεθοδευμένα υποβαθμίζεται στο πρωινό πρόγραμμα για όλους τους μαθητές, μετακινείται και εντάσσεται, ως πασαλείμματα δραστηριοτήτων, στο ολοήμερο τμήμα για να «ευνοήσει» τάχα τα πιο άτυχα παιδιά. Με απώτερο στόχο να μονιμοποιηθεί στη δεύτερη ζώνη του σχολικού προγράμματος (τη ζώνη πολιτισμού» όπως λέει ο κ. Μπαμπινιώτης ) που θα την καθορίζει η «τοπική κοινωνία», δηλαδή η τοπική αγορά. Αυτό όμως που άμεσα χρειάζονται τα μικρά παιδιά, με 10ωρη παραμονή στο σχολικό κτίριο, είναι κατάλληλος χώρος ξεκούρασης, εξασφάλιση υγιεινής σίτισης κι ένας στοργικός δάσκαλος που θα φροντίσει σ’ ένα τμήμα 15 παιδιών να διαβάσουν για την άλλη μέρα, να παίξουν και να ξεκουραστούν. Και επειγόντως έχουν ανάγκη να μειωθεί το ωράριο του ενός από τους δυο γονείς για να γυρίζουν στο σπίτι τους νωρίς, αφού τα μικρά παιδιά σ’ αυτή την ηλικία χρειάζονται πάνω απ’ όλα χρόνο με την οικογένειά τους, αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας κι όχι εξαντλητικά ωράρια «απασχόλησης».

      Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες αποκλείονται από τη δημόσια εκπαίδευση. Όσα καταφέρνουν να ενταχθούν και βρουν οι γονείς τους τρόπο να τα μεταφέρουν, περιμένουν το δάσκαλο της παράλληλης στήριξης ή βρίσκουν και πληρώνουν από την τσέπη τους για να τους συνοδεύει στην τάξη του δημόσιου σχολείου. Οι γονείς των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες δεν έχουν καμιά βοήθεια από το ΥΠΕΠΘ και πληρώνουν υπέρογκα ποσά για τη στήριξη των παιδιών τους.

      Στα σχολεία της τεχνικής εκπαίδευσης (ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ ) που έφτιαξαν για τους πιο αδύνατους κοινωνικά και οικονομικά, οι μαθητές ούτε τη γενική μόρφωση κατακτούν, ούτε «τεχνίτες» γίνονται. Σε πολλές ειδικότητες χωρίς αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, με υποδομές απαράδεκτες, πληρώνοντας τα υλικά από την τσέπη τους, υπόσχονται στους νέους πως μπορούν να γίνουν τεχνικοί της αυτοματοποιημένης παραγωγής, να εργάζονται πάνω στη σύγχρονη τεχνολογία, χωρίς να γνωρίζουν καλά την ελληνική και αγγλική γλώσσα αλλά και χωρίς να  κατέχουν βασικές γενικές γνώσεις  μαθηματικών και φυσικών επιστημών. Τι μαθαίνουν καλά στο τεχνικό σχολείο απ’ όσα τους έταξαν; Τη γενική μόρφωση ή την «τέχνη»; Η αποτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις των ΤΕΕ-ΕΠΑΛ είναι μεγαλύτερη στα μαθήματα της γλώσσας και της ειδικότητας. Τι μέλλον μπορεί να έχει κάποιος με τέτοια ελλείμματα και με στοιχειώδη εκπαίδευση των αρχών του προηγούμενου αιώνα;

      Εργασιακός μεσαίωνας και στα σχολεία: για  χιλιάδες περιπλανώμενους  ανασφάλιστους εκπαιδευτικούς, για συμβασιούχους καθαρίστριες 2ωρων-4ωρων-6ωρων, με μισθούς πείνας. Σχολεία χωρίς το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό: χωρίς επιστάτη, γραμματέα, φύλακες, καθαρίστριες, τραπεζοκόμους, χωρίς  βιβλιοθηκονόμο και επιστημονικό προσωπικό στήριξης του παιδαγωγικού έργου.

Oι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την παιδεία κάθε χρόνο μειώνονται παραπέρα. Η σημερινή επιχορήγηση φεύγει στα απολύτως απαραίτητα για τα σχολεία (πετρέλαιο, καθαριότητα, λογαριασμούς, αναλώσιμα ). Για τις υπόλοιπες ανάγκες καλούνται οι γονείς να ξαναπληρώσουν. Το υποχρηματοδοτούμενο σχολείο είναι εύκολο θύμα στους χορηγούς, στους επιχειρηματίες, στους εμπόρους της γνώσης. Η αποκέντρωση των ευθυνών του κράτους για την παιδεία στις τοπικές κοινωνίες, που σχεδιάζεται, δεν θα κάνει τα σχολεία καλύτερα και δεν γίνεται για παιδαγωγικούς λόγους. Είναι μέτρο καθαρά πολιτικό – οικονομικό. Θα ξεφορτώσει το κράτος από τις ευθύνες του και θα τις φορτώσει στις πλάτες μας, χωρίς να μας επιστρέψει φυσικά τα έσοδα από την άγρια φορολόγησή μας. Με τη βοήθεια και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι επιχειρήσεις – χορηγοί  θα αναλάβουν τη «μόρφωση» και την «αγωγή» των μαθητών, την «επιμόρφωση» των εκπαιδευτικών και θα παγιώσουν την μέχρι τώρα παρουσία τους στο δημόσιο σχολείο! Η «αποκέντρωση» σηματοδοτεί την εισβολή των επιχειρήσεων στο σχολείο και τη βαθύτερη ταξική διαφοροποίησή τους με τη μεταφορά σημαντικού μέρους της ευθύνης για τη χρηματοδότηση, το σχολικό πρόγραμμα, τη λειτουργία και το εκπαιδευτικό προσωπικό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη σχολική μονάδα.

Η επιχειρηματική δραστηριότητα επεκτείνεται ραγδαία στον χώρο της εκπαίδευσης, ο τζίρος ανεβαίνει διαρκώς, πάνω από 4,5 δις ευρώ πληρώνουν οι γονείς κάθε χρόνο στην ιδιωτική «εκπαιδευτική» αγορά, πέρα από τα φροντιστήρια για τα μαθήματα και τις ξένες γλώσσες, στα καλλιτεχνικά μαθήματα και στις αθλητικές δραστηριότητες – που παραμελούνται σχεδιασμένα στο σχολικό πρόγραμμα. Το «άνοιγμα» του σχολείου στην κοινωνία μεταφράζεται σε «εκπαιδευτικές» επισκέψεις, διοργάνωση σχολικών γιορτών  και «εκπαιδευτικές» δραστηριότητες στα σχολεία από ιδιωτικές εταιρείες, που όλα πληρώνονται αδρά από τους γονείς! Το Υπουργείο Παιδείας διαβιβάζει τα διαφημιστικά των εταιρειών στα σχολεία και στέλνει τα στελέχη των επιχειρήσεων να διδάξουν επιχειρηματικότητα, περιβαλλοντική ευαισθησία, κυκλοφοριακή αγωγή, αγωγή υγείας… και τις εταιρείες να «πλουτίσουν» το σχολικό πρόγραμμα και να πλουτίσουν και οι ίδιοι, με πλουμιστά προγράμματα «αγωγής» των μαθητών, καταλληλότερα τάχα από ό,τι μπορεί η επιστημονική παιδαγωγική γνώση, η εμπειρία και η δημιουργική ικανότητα του δασκάλου να φτιάξει. Ο κύριος λόγος, πέρα από το κέρδος, που οι επιχειρήσεις γίνονται ένα με το σχολείο είναι για να διαμορφώσουν από πρώτο χέρι στα μέτρα τους το αυριανό εργατικό τους δυναμικό. Αυτοί που θα εκμεταλλευτούν τα παιδιά μας θέλουν να καθορίσουν τι θα μάθουν και να μας το πουλήσουν ακριβά.  

Η νέα σχολική χρονιά άρχισε με την πρόκληση της αντιμετώπισης της πανδημίας της «νέας γρίπης» και παρά την έγκαιρη παρέμβαση των συλλογικών οργανώσεων των γονέων το μόνο μέτρο που πάρθηκε ήταν η αποστολή εγκυκλίου στα σχολεία, η οποία όμως  είναι ανεφάρμοστη. Θεωρήθηκε  ότι δίνοντας εντολή να μετατραπούν οι εκπαιδευτικοί σε νοσοκόμους, δίνοντας εντολή να υπάρχουν τα απαραίτητα αναλώσιμα χωρίς ταυτόχρονα να εξασφαλίζεται και τη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, δίνοντας οδηγίες για «καραντίνα» την ίδια στιγμή που σε πολλά σχολεία μέχρι και οι διάδρομοι έχουν κλειστεί και μετατραπεί σε αίθουσες διδασκαλίας εξαιτίας της έλλειψης σχολικών κτηρίων, θα αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο πρόβλημα της πανδημίας.

Κλείνοντας όχι μόνο απλά τα μάτια του σε μια πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει οι ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές εδώ και δεκαετίες, αλλά μεταφέροντας κεντρικές αρμοδιότητες του κράτους ( όπως είναι η δημόσια υγεία ) στην σχολική μονάδα και την τοπική κοινωνία. Όπου την ευθύνη για την υγεία των παιδιών μας και την υγιεινή στα σχολεία θα την έχουν οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς (ξαφνικά οι περισσότεροι διευθυντές θυμήθηκαν να συγκαλέσουν τα σχολικά συμβούλια), η σχολική επιτροπή, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι δήμοι, οι ιδιώτες γιατροί, οι χορηγοί ( για να θυμηθούμε και την προσφορά της post bank στα «πρωτάκια» του δημοτικού), οι φαρμακευτικές και ασφαλιστικές εταιρίες.

Οι γονείς ξέρουν πολύ καλά ότι οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στα σχολικά κτήρια χρόνια τώρα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Είναι κοινό μυστικό εξάλλου  πως η καθαριότητα στα σχολεία, βασικός παράγοντας πρόληψης και της συγκεκριμένης πανδημίας, είναι επιεικώς  απαράδεκτη. Η αναλογία καθαριστριών ανά αίθουσα (18 αίθουσες/καθαρίστρια) σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί. Ο εργασιακός μεσαίωνας που βιώνουν 7500 (απλήρωτες) καθαρίστριες με σύμβαση έργου συνεχίζεται, ενώ το αίτημα για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού και στην καθαριότητα παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.

Οι συνθήκες σίτισης στα ολοήμερα σχολεία (επίσης παράγοντας πρόληψης για την πανδημία) είναι απαράδεκτες, χάρη στη μη πρόβλεψη κωδικού για τον διορισμό τραπεζοκόμων, και την ανυπαρξία εξοπλισμένων και υγειονομικά ελεγμένων χώρων εστίασης. Εξαιτίας της αύξησης της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας το πρόβλημα των οικογενειών που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη είναι οξυμένο και το ΥΠΕΠΘ, αντί (έστω και με αφορμή την πανδημία της γρίπης) να προχωρήσει στη δημιουργία ενός καθολικού και δωρεάν συστήματος για την σχολική ιατρική με τη δημιουργία των κατάλληλων κινητών μονάδων, με τον απαραίτητο εξοπλισμό και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η κυβέρνηση δίνει «οδηγίες προς ναυτιλλόμενους».

 Η δημόσια εκπαίδευση, σ’ όλη την έκταση σχεδιασμένα και μεθοδικά διολισθαίνει στην υποβάθμιση, την εμπορευματοποίηση, την ιδιωτικοποίηση. Αυτή η πραγματικότητα, δεν είναι αποτέλεσμα συγκυριών, αυτοσχεδιασμών και φυσικών φαινομένων. Δεν τη χαρακτηρίζει «προχειρότητα, αποσπασματικότητα, ανοργανωσιά και γραφειοκρατία», όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές των αλλαγών. Η εκπαιδευτική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, με τις πολυδιαφημισμένες μεταρρυθμίσεις των  «ανοιχτών οριζόντων» του ΠΑΣΟΚ και των «έξυπνων σχολείων» της ΝΔ, χωρίς διακοπές και ανατροπές, συστηματικά και μεθοδικά σ’ όλες τις βαθμίδες, από το νηπιαγωγείο ως το Πανεπιστήμιο υποβαθμίζει τη διδασκαλία, ακυρώνει τον εκπαιδευτικό, απαξιώνει την επιστημονική γνώση, αποδιοργανώνει τη σκέψη και ξεχαρβαλώνει την προσωπικότητα των παιδιών.

Μεθοδικά στερούν σήμερα τη μόρφωση απ’ αυτούς που σκοπεύουν αύριο να τους στερήσουν την εργασία και τη ζωή με δικαιώματα.

      Χρόνια τώρα, οι γονείς αυτής της χώρας διατυπώνουμε τα προβλήματα και τις ανάγκες των παιδιών μας για ουσιαστική βασική γενική μόρφωση, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, για ένα δημόσιο σχολείο που θα μορφώνει και θα διαπαιδαγωγεί μαθητές ως κοινωνικές προσωπικότητες αντί να τους επιλέγει, να τους περιθωριοποιεί και να τους εξοντώνει. Ούτε στιγμή δεν σταματήσαμε να αναδείχνουμε τα προβλήματα και να απαιτούμε λύσεις, με ημερίδες, υπομνήματα στο ΥΠΕΠΘ, στη βουλή, στα κόμματα, με παραστάσεις διαμαρτυρίας, συζητήσεις με τα εκπαιδευτικά σωματεία και άλλους κοινωνικούς φορείς, πορείες, συγκεντρώσεις…

      Χρόνια τώρα γενιές  μαθητών φωνάζουν τις ανάγκες τους στους δρόμους, στις ανακοινώσεις τους, στα πανό των διαδηλώσεων, στους τοίχους των σχολείων τους, στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου οδηγούνται από τους επίδοξους «μεταρρυθμιστές» σωτήρες τους, μετά από κάθε αγώνα τους!

Για τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι κυβερνήσεις αντί να δίνουν λύσεις, συκοφαντούν τον αγώνα των μαθητών, των δασκάλων,  των φοιτητών, των πανεπιστημιακών, κ.ο.κ. φτιάχνουν πιο αυταρχικά πλαίσια για να ποινικοποιούν τους αγώνες.

      Τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με παραδειγματική συνέπεια προωθούν αλλαγές, που υπαγορεύονται από τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των ευρωπαίων επιχειρηματιών. Με σημαία  την απαίτηση των μονοπωλίων και τις επιταγές της Ε.Ε. για «σύνδεση της εκπαίδευσης με της ανάγκες της αγοράς» το σύνολο της παιδείας στρατεύεται στη μάχη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.  

Κυρία υπουργέ,

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, υπηρετώντας τους στόχους της Λισσαβόνας,  δεν έχει σκοπό να εξασφαλίσει σ’ όλα τα παιδιά γλωσσική επάρκεια, μαθηματική σκέψη,  ιστορική συνείδηση, γνώση των φυσικών φαινομένων, κριτική ικανότητα και άνετη κυκλοφορία στον κόσμο της τέχνης, των επιστημονικών εννοιών και στην κίνηση των ιδεών.

Τα περισσότερα παιδιά πρέπει να πειστούν, όσο γίνεται από πιο μικρή ηλικία, πως δεν «παίρνουν» τα γράμματα, πως η λύση για το μέλλον τους βρίσκεται στην νέα εκδοχή κατάρτισης,   που θα ετοιμάζει κάθε «μεταρρύθμιση».

Εμείς ξεκινάμε από το πόρισμα της επιστήμης πως όλα τα παιδιά μπορούν εξίσου να μορφωθούν και έχουν τα ίδια δικαιώματα στη μόρφωση και στη ζωή.

Θεωρούμε πως είναι υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίζει ώστε να κατακτούν όλοι την αναγκαία βασική γενική μόρφωση μέχρι τα 18 τους χρόνια, ως προαπαιτούμενο για κάθε επιλογή ζωής.

Διαφωνούμε ριζικά με την άποψή σας «άλλο δημόσια παιδεία κι άλλο κρατική». Πληρώνουμε πολύ ακριβά άμεσους και έμμεσους φόρους, δημοτικούς φόρους και δεν απολαμβάνουμε καμιά δωρεάν δημόσια υπηρεσία. Χρυσοπληρώνουμε στην υγεία, στην παιδεία, ακριβοπληρώνουμε την κυκλοφορία στους δρόμους, στις συγκοινωνίες,  στους παιδικούς σταθμούς, κάθε βήμα στην καθημερινότητά μας.

      Η εξαγγελία νέας «μεταρρύθμισης», διπλής όψης μάλιστα, που θα απελευθερώσει τάχα το Λύκειο από τις πανελλαδικές εξετάσεις και θα ξεφορτώσει τη σχολική ζωή από το μεγάλο σημερινό βάρος, θα μπορούσε να δημιουργήσει θετική προσμονή, σε όποιον δεν έχει μνήμες από την αλυσίδα των εκπαιδευτικών αλλαγών, όλων των κυβερνήσεων. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως χειρότερα δεν γίνεται, κάτι καλύτερο μπορεί να συμβεί! Κι όμως η προσεκτική μελέτη των προτάσεων μας πείθει πως γίνεται και χειρότερα!

Τα ως τώρα πορίσματα του «διαλόγου» αυτό κάνουν:   Από τη μια  φορτώνουν το σχολείο με εξεταστικές διαδικασίες «αξιολόγησης», ένα πλήθος ταξικούς φραγμούς σ’ όλες τις βαθμίδες και από την άλλη θα ξεφορτώνουν το σχολείο από όσα μορφωτικά υλικά έχουν απομείνει. Το χαρούμενο, «μαθητοκεντρικό», αυτόνομο, ψηφιακό, ελεύθερα επιλεγμένο ….σχολείο της αμάθειας θα είναι βαθύτατα  ταξικό και εμπορευματοποιημένο σχολείο.

   Δεν ζητήσαμε τίποτα απ’ όλα αυτά.

  • Δεν είναι δική μας απαίτηση, είναι οπισθοδρόμηση η διάσπαση του Αναλυτικού Προγράμματος και η αυτονόμηση του από περιοχή σε περιοχή, από σχολείο σε σχολείο, από τάξη σε τάξη. Δεν είναι δική μας ανάγκη η διαφοροποίηση του σχολικού προγράμματος…. «Με αρχές και πρακτικές διαφοροποιημένης διδασκαλίας/μάθησης, για να μειωθεί, ο κίνδυνος της σχολικής αποτυχίας», τάχα. Αντί να κατακτούν όλα τα παιδιά το αναγκαίο μορφωτικό επίπεδο που απαιτεί η κοινωνική εξέλιξη για όλους τους ανθρώπους, θα προσαρμόζεται το επίπεδο σε κείνα που κουβαλάει το παιδί από το σπίτι του, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα, την κοινωνική θέση και το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας.
  • Δεν είναι δική μας ανάγκη η «ολοήμερη παραμονή των μαθητών στο σχολείο», η αποξένωσή τους από την οικογένειά τους, η δημιουργία «ζώνης πολιτισμού» με πασαλείμματα ξένων γλωσσών, μουσικής, θεάτρου, κινηματογράφου, ρητορείας και λογοτεχνίας, έξω από το Αναλυτικό πρόγραμμα, που θα κόβουν στα μέτρα του εμπορίου τη γλωσσομάθεια, τη φυσική αγωγή, την καλλιτεχνική παιδεία και την αισθητική αγωγή.
  • Δεν είναι δική μας ανάγκη «το ανοιχτό δημοκρατικό σχολείο των δεξιοτήτων» και η επιστροφή στη στοιχειώδη εκπαίδευση της «γραφής, αρίθμησης» με «ολίγα αγγλικούλια και κομπιούτερ» συνοδευόμενα από επικοινωνιακές δεξιότητες και ελαστική συνείδηση, που είναι το όραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σχολείο του 21ου αιώνα.
  • Δεν είναι δική μας απαίτηση να κατακτηθεί η γνώση χαζοχαρούμενα χωρίς κόπο από τα παιδιά μας. Δεν θέλουμε εμείς το δάσκαλο διασκεδαστή, ούτε διαμεσολαβητή, «φίλο των παιδιών», αστοιχείωτο επιστημονικά, χωρίς κανένα κύρος και ρόλο, να επιβλέπει απλώς την αναζήτηση πληροφοριών στο Ιντερνετ, να επαινεί κάθε ανερμάτιστη προσπάθεια και να προσέχει μη σκοτωθούν τα παιδιά μεταξύ τους.
  • Δεν είναι δική μας ανάγκη ένα πρωινό φροντιστήριο, τύπου ιντερνάσιοναλ μπακαλορεά των ιδιωτικών σχολείων, με συμπλήρωμα την «ελεύθερη ζώνη» επιλογών και δραστηριοτήτων, που ακυρώνει το μορφωτικό και διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου.
  • Δεν είναι δική μας απαίτηση η ακύρωση της εκπαιδευτικής λειτουργίας, η απαξίωση της δουλειάς των δασκάλων και η μετατροπή του σχολείου σε ολοήμερο κακό φροντιστήριο …με  την Ενισχυτική και την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη.
  • Δεν είναι δική μας απαίτηση οι ζώνες εκπαιδευτικών προτεραιοτήτων. Όταν η ανεργία διαλύει τις οικογένειες και τα δικαιώματα καταργούνται η φιλανθρωπία των χορηγών θα παρηγορήσει τα παιδιά για τη φτώχεια και τα αδιέξοδά τους και ο Συμβουλευτικός Σταθμός θα τα μάθει «να ελέγχουν το φόβο, το φθόνο και την ανασφάλεια»!
  • Δεν είναι δική μας απαίτηση η «αξιολόγηση» και η «ελεύθερη επιλογή σχολείου», πάνω στο Θατσερικό μοντέλο εμπορευματοποίησης της παιδείας και αξιολόγησης του πλούτου ή της φτώχειας των «τοπικών κοινωνιών». Εμείς θέλουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν στο σχολείο της γειτονιάς τους, να έχουν φίλους, να μεγαλώνουν, να ωριμάζουν και να αυτονομούνται στο περιβάλλον τους κι όχι να ταξιδεύουν χιλιόμετρα κάθε μέρα για να βρουν το σχολείο που θα «καταδεχτεί»  τη μαθησιακή δυσκολία τους ή να ψάχνουν το ανταγωνιστικό άριστο σχολείο- εκπαιδευτικοί μετανάστες χωρίς όφελος.
  • Δεν είναι δική μας ανάγκη ο διορισμός ενός «συμβούλου επαγγελματικού προσανατολισμού σε κάθε σχολική μονάδα» για να «βοηθάει» να κάνουν οι μαθητές κατάλληλες επιλογές και να αποφεύγουν αυτές που οδηγούν σε «ματαιώσεις». Να κοντύνουν δηλαδή τα όνειρά τους για γενική μόρφωση και σπουδές, με τις υποδείξεις του ΣΕΒ και της ΓΣΕΕ, που τους ανάθεσε ο κ. Στυλιανίδης να ετοιμάσουν το συμβουλευτικό πρόγραμμα.
  • Δεν είναι δική μας ανάγκη η αποκέντρωση και η μεταβίβαση της ευθύνης για τα σχολεία στις τοπικές αρχές και στην «τοπική κοινωνία». Είναι πικρή η εμπειρία μας από τους Δήμους στις μέχρι σήμερα αρμοδιότητές τους. Έχουμε απελπιστεί να τους κυνηγάμε για να φροντίσουν την συντήρηση και επισκευή των σχολείων, ώστε να μην πέφτουν οι σοβάδες στα κεφάλια των μαθητών, να μην στάζουν τα σχολεία, να χαρακτηρίσουν τα οικόπεδα κλπ. Καταναλώνουμε χιλιάδες ώρες για να αναζητούμε στοιχεία και να πιέζουμε τους δημάρχους να μοιράσουν έγκαιρα στις Σχολικές Επιτροπές τα λεφτά για τη λειτουργία των σχολείων, που στέλνει το Υπουργείο Εσωτερικών γι’ αυτό το σκοπό. Δεν είναι λίγοι οι Δήμαρχοι που αντί να τα δώσουν για τη λειτουργία των σχολείων τα κάνουν….  συντριβάνια και γούρια την πρωτοχρονιά για τους ψηφοφόρους τους! Είναι εξαιρετικά ευρηματικοί στο να μετατρέψουν το δημόσιο σχολείο σε εμπορικό κέντρο (στρατηγική των επενδύσεων του σχολικού χώρου το λένε ): να νοικιάζουν αίθουσες και εργαστήρια σε ιδιωτικούς φορείς, να αναθέτουν σε εργολάβους την καθαριότητα των προαυλίων, να ιδρύουν δημοτικά φροντιστήρια «χαμηλού κόστους» μέχρι και να ιδρύουν «δημοτικά πανεπιστήμια», ενώ δεν έχουν ποτέ διαμαρτυρηθεί για την υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Επιζητούν να μεταφερθεί από το κράτος στην τοπική αυτοδιοίκηση συνολικά η αρμοδιότητα για την εκπαίδευση, αλλά δεν καταδέχονται να ασχοληθούν με τη μεταφορά των μαθητών στα ειδικά σχολεία και την μετατοπίζουν στους γονείς.

   Οι προτάσεις μας δεν έχουν δυσκολία κατανόησης. Είναι λύσεις που επιβάλλει η κοινή λογική, αν δεν παρεμβάλλονται άλλα συμφέροντα.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

  • Τι πιο λογικό από την καθιέρωση της αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής για όλα τα νήπια και προνήπια σε δημόσια νηπιαγωγεία, αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας, αφού στο  Νηπιαγωγείο μπαίνουν τα θεμέλια για την καταπολέμηση των μορφωτικών ανισοτήτων;
  • Τι πιο λογικό από την καθιέρωση του Ενιαίου 12χρονου Σχολείου, δημόσιου και δωρεάν, για  όλα τα παιδιά, ως τα 18 τους χρόνια και κατάργηση του διπλού ανισότιμου σχολικού δικτύου Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Σχολείο με ενιαία δομή, ενιαίο πρόγραμμα, ενιαία διοίκηση και λειτουργία που θα ολοκληρώνει την εργασία του, χωρίς ανάγκη φροντιστηρίων, θα διαμορφώνει σταθερές προσωπικότητες, ανθρώπους με χαρακτήρα και άλλες κοινωνικές αξίες, για να μπορέσουν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Αποσύνδεση του σχολείου από τη διαδικασία εισαγωγής στα ΑΕΙ–ΤΕΙ. Εξετάσεις εκτός σχολείου, σε 3-4 μαθήματα, με την ευθύνη της Β΄βάθμιας εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ, χωρίς κατευθύνσεις, δέσμες, με απεριόριστες ευκαιρίες και επιλογές, που θα καταλήγει σε συγκεκριμένες σπουδές κι όχι σε φοιτητική περιπλάνηση.
  • Τι πιο λογικό από την καταγραφή και εξασφάλιση ειδικής αγωγής όλων των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Εξασφάλιση δημόσιας και δωρεάν υγειονομικής φροντίδας,  εξασφάλιση εργασίας για όσους μπορούν να εργαστούν. Στήριξη και βοήθεια, μέσα στο  σχολείο, στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.
  • Τι πιο λογικό από την υποχρέωση του κράτους να φτιάξει αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, ενιαία για όλους τους μαθητές, στηριγμένα στην επιστημονική γνώση και την αντικειμενική αλήθεια, να εξασφαλίζουν σ’ όλα τα παιδιά την άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας, την κατανόηση των μαθηματικών, των φυσικών επιστημών και της ιστορικής εξέλιξης. Τι πιο λογικό από την απόσυρση των καινούριων βιβλίων που διαλύουν τη γλώσσα και τη σκέψη των παιδιών, υποκαθιστούν  τη γενική παιδεία με δεξιότητες και έβαλαν τα φροντιστήρια στο Δημοτικό –ακόμα και στα ιδιωτικά σχολεία. 
  • Τι πιο λογικό από την υποχρέωση του κράτους να μάθει στον κάθε μαθητή πολύ καλά στα 15 χρόνια και άριστα στα 18, με την αποφοίτηση, μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα και να βεβαιώνεται αυτό από το απολυτήριό του.
  • Τι πιο λογικό από το να εξασφαλίζονται ολοκληρωμένα στο σχολείο, για όλους τους μαθητές, μέσα από το Αναλυτικό Πρόγραμμα, με τις κατάλληλες υποδομές και μόνιμους εκπαιδευτικούς η Φυσική Αγωγή, η Καλλιτεχνική Παιδεία και η Αισθητική Αγωγή.
  • Να εξασφαλίζει ίδια δικαιώματα στην μόρφωση για όλα τα παιδιά  των μεταναστών. Ειδική φροντίδα ώστε να μάθουν την μητρική τους γλώσσα την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Εγγραφή στα δημοτολόγια των παιδιών που γεννιούνται στη χώρα μας, νομιμοποίηση των οικογενειών τους.
  • Να φτιάξει το κράτος σχολικά κτίρια σύγχρονα, ασφαλή, με όλους τους αναγκαίους χώρους και τον εξοπλισμό (λειτουργικά γραφεία διδασκόντων, εργαστήρια, γυμναστήριο, βιβλιοθήκη, μαγειρείο-τραπεζαρία, καλλιτεχνικό εργαστήριο, αίθουσα ειδικών μαθημάτων, κατάλληλα διαμορφωμένο -ανάλογο των αναγκών κάθε ηλικίας – ασφαλές, άνετο προαύλιο, ιατρείο, αίθουσα συλλόγου γονέων, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων κλπ ). Σχολεία κοινωνική ιδιοκτησία, «ανοιχτά» στις ανάγκες των παιδιών (για παιχνίδι, αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες που τα ίδια αποφασίζουν ), στους συλλόγους των εκπαιδευτικών και των γονιών (για τη λειτουργία και τις δραστηριότητές τους ), στους μαζικούς φορείς της γειτονιάς και «κλειστά» στις επιχειρήσεις και σε κάθε εμπορική δραστηριότητα. Όχι στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στην ανέγερση σχολείων. Δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα κατασκευών, που θα εξασφαλίσει ασφαλείς σύγχρονες σχολικές υποδομές σ’ όλη τη χώρα.
  • Τα σχολεία μας χρειάζονται μόνιμο προσωπικό: Μόνιμοι διορισμοί όλων των αναγκαίων εκπαιδευτικών, ακόμα και για τις έκτακτες ανάγκες. Εκπαιδευτικοί καλά αμειβόμενοι, με παιδαγωγική μόρφωση, περιοδική επιμόρφωση  και ενιαία εργασιακά δικαιώματα. Κατάργηση των ωρομίσθιων και αναπληρωτών. Χρειάζεται γραμματείς, φύλακες, επιστάτη, καθαρίστριες, βιβλιοθηκονόμο, στελέχωση της εκπαίδευσης με ειδικό επιστημονικό προσωπικό για την εκτίμηση και διάγνωση των προβλημάτων των μαθητών και επαρκή στήριξη του διδακτικού έργου κι όχι οικονομικό διευθυντή (μάνατζερ ) για να στέλνει στις οικογένειές μας το λογαριασμό (αφού απαλλάξουμε το κράτος από τις υποχρεώσεις του και τις αναλάβουμε εμείς ως μέλος της τοπικής κοινωνίας που «αποφασίζει…» ) ούτε να επιτρέπει την επέκταση του μέτρου των ενοικιαζόμενων εργαζομένων και στα σχολεία (όπως επιχειρήθηκε από τον ΟΣΚ Α.Ε. με την παραχώρηση της καθαριότητας σε ιδιωτικά συνεργεία ), με κεντρική δηλαδή κατεύθυνση την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου ρόλου της παιδείας και την προώθηση μεσαιωνικών σχέσεων εργασίας. Να καταργηθούν όλες οι ελαστικές μορφές εργασίας. Να καλυφθούν όλες οι ανάγκες με μόνιμες προσλήψεις. 
  • Τι πιο λογικό από την ίδρυση δωρεάν Κρατικών Επαγγελματικών Σχολών, μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για τα επαγγέλματα που δεν χρειάζονται πανεπιστημιακές σπουδές, που θα παρέχουν ουσιαστική ειδίκευση και πλήρη επάρκεια για την άσκηση επαγγέλματος, χωρίς ανάγκη πιστοποίησης. Πώς να μη στρέφονται όλοι οι μαθητές στα ΑΕΙ-ΤΕΙ όταν η μόνη επιλογή που έχουν είναι τα ΙΕΚ, όπου οι νέοι ακριβοπληρώνουν κατάρτιση σε «εξωτικές» ειδικότητες (ειδικός λουτροθεραπείας-spa, αισθητικός σύμβουλος εμφάνισης (stylist), υπάλληλος μπαρ, διοικητικό στέλεχος αθλητισμού, εκκλησιαστική και πολιτιστική κατάρτιση, υποκριτική θεάτρου –κινηματογράφου κ.α. ) για να εισπράξουν ανεργία και αδιέξοδα.
  • Τι πιο λογικό από την εξασφάλιση επιστημονικών σπουδών στην Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση και δωρεάν κάλυψη όλων των αναγκών των φοιτητών και σπουδαστών (σίτιση, στέγαση, μεταφορές, ασφάλιση, συγγράμματα, υποτροφίες  ). Να αποσυρθεί ο νέος νόμος πλαίσιο, όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Να μην εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκές οδηγίες που φέρνουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια από το παράθυρο. Να καταργηθούν τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών.
  • Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.
  • Όχι στην αποκέντρωση των σχολείων με πέρασμα λειτουργιών τους στην τοπική αυτοδιοίκηση. Καμιά κεντρική αρμοδιότητα του κράτους για την παιδεία έξω από το Υπουργείο Παιδείας.
  • Μακριά από το σχολείο οι εταιρείες και τα δήθεν ευρωπαϊκά και άλλα προγράμματα «αγωγής».
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία στο 15% του  Προϋπολογισμού και παράλληλη ένταξη των κοινοτικών κονδυλίων στον κρατικό προϋπολογισμό κι όχι κουπόνια (ενίσχυσης τάχα ) για να διευκολυνθεί η επιβολή διδάκτρων στα πανεπιστήμια, τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, επιδότησης των ιδιωτικών φροντιστηρίων και ό,τι άλλο σκεφτούν οι «απορροφητήρες».
  • Κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου
  • Όχι στράτευση στα 18.
  • Διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους.

      Έχουμε πολλές φορές αναλύσει τις ανάγκες και τα αιτήματά μας στο Υπουργείο Παιδείας, γραπτά και προφορικά. Επανερχόμαστε για άλλη μια φορά, έχοντας καταθέσει τις αποφάσεις του συνεδρίου μας, αναλυτικότερα αιτήματά μας.

 Σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις να μορφώνονται όλοι οι άνθρωποι και οι πιο έγκυροι επιστήμονες βεβαιώνουν πως όλα τα παιδιά μπορούν να μορφωθούν.

 Θέλουμε τα παιδιά μας μέσα από τις σπουδές τους να αποκτούν αληθινή γνώση και πραγματικά εφόδια για το μέλλον τους κι όχι  ισόβια ημιμάθεια και ψευτοαπασχόληση.  Δεν μπορούμε να συμμετέχουμε στην υποκρισία. Το σχολείο χρειάζεται ριζική αναμόρφωση του προγράμματός του, που δεν θα ξεκινά από τα ωράρια των γονιών αλλά από το στόχο της εξασφάλισης της βασικής γενικής μόρφωσης όλων των παιδιών. Να μορφώνει ολόπλευρα και με πολυτεχνικό ορίζοντα –ενώνοντας τη θεωρία με την πράξη, τη διδασκαλία με τη φυσική και αισθητική αγωγή και την κοινωνική διαπαιδαγώγηση – δημιουργικούς ανθρώπους που όλα θα μπορούν να τα μάθουν κι όλα θα μπορούν να τα κάνουν.

Καλούμε τη νέα κυβέρνηση να πάρει θέση:

  • Θα προχωρήσει στην αύξηση των δαπανών για την παιδεία στον επόμενο κρατικό προϋπολογισμό;
  • Θα προχωρήσει στους αναγκαίους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών αλλά και του υπόλοιπου προσωπικού για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες;
  • Θα καταργήσει οποιασδήποτε μορφής επιχειρηματική δραστηριότητα και παρέμβαση στο δημόσιο σχολείο και την εκπαίδευση γενικότερα ;
  • Θα προχωρήσει στον υπερδιπλασιασμό των δαπανών για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων;  Θα καλύπτονται όλες οι ανάγκες λειτουργίας των σχολείων, από τις μετακινήσεις και επισκέψεις των μαθητών μέχρι τα έξοδα για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, τις θεατρικές ομάδες, τις αθλητικές δραστηριότητες, τα υλικά καθαριότητας, τα αναλώσιμα των εργαστηρίων, τα υλικά του ολοήμερου, τα παιχνίδια του Νηπιαγωγείου κ.ά. ;   
  • Θα διπλασιαστεί η χρηματοδότηση για τις επισκευές και συντηρήσεις των σχολικών κτιρίων;  Θα καθιερωθεί μητρώο επισκευής και συντήρησης κάθε κτιρίου και ο αρμόδιος φορέας να πιστοποιεί ότι το σχολικό κτίριο πληροί τους όρους υγιεινής και ασφάλειας ; 
  • Θα χαρακτηριστούν και θα αγοραστούν όλα τα αναγκαία οικόπεδα και θα χρηματοδοτηθεί η ανέγερση  σχολείων από τον κρατικό προϋπολογισμό;
  • Θα προχωρήσει άμεσα η κατασκευή περίπου 500 νέων σχολικών κτιρίων που χρειάζονται συνολικά στην Α΄βάθμια και Β΄βάθμια εκπαίδευση για να τελειώσουμε με τη διπλοβάρδια, να απαλλαγούμε από τα μισθωμένα κτίρια, για να φύγουν οι μαθητές από ακατάλληλα και επικίνδυνα κτίρια.
  • Θα προχωρήσει άμεσα η κατασκευή πάνω από 1500 νέων νηπιαγωγείων για να καλύψουν την υποχρεωτική φοίτηση όλων των νηπίων και προνηπίων σε Δημόσια νηπιαγωγεία και να μην συνεχιστεί το σκάνδαλο να στέλνει το ΥΠΕΠΘ τα νήπια πελατεία στα ιδιωτικά;
  • Θα κάνει άμεσα το ΥΠΕΠΘ καταγραφή των παιδιών με ειδικές ανάγκες και θα κατασκευάσει όσα σχολεία χρειάζονται, ώστε να μην μένει κανένα παιδί με ειδικές ανάγκες έξω από το σχολείο;
  • Παίρνοντας υπόψη το στοιχείο που προκύπτει από την «Αποτύπωση του εκπαιδευτικού συστήματος», πως λιγότερο από το 50% των σχολείων παρουσιάζουν καλή εικόνα ως προς τη λειτουργικότητα: επάρκεια αιθουσών, αναγκαίων χώρων, εξοπλισμού και εγκαταστάσεων, μπαίνει επιτακτικά το θέμα του εκσυγχρονισμού των παλιών κτιρίων με σχολικές βιβλιοθήκες, εργαστήρια, αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, μονώσεις … για να εξασφαλιστούν τα αυτονόητα.
  • Θα ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αντισεισμικής προστασίας; 
  • Θα εξασφαλίσει να κατακτούν τη βασική γενική μόρφωση όλοι οι μαθητές, σε ένα ενιαίο σχολείο, ως τα 18 τους χρόνια χωρίς να χρειάζονται φροντιστήριο;
  • Θα δώσει δυνατότητες επιλογής επαγγελματικής εκπαίδευσης στους νέους μετά τα 18:

   σε δημόσιες και δωρεάν επαγγελματικές σχολές για τα επαγγέλματα που δεν χρειάζονται πανεπιστημιακές     σπουδές ή

– στην  Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση ;

 Θα φροντίσει η κυβέρνηση να έχουν δουλειά όλοι οι γονείς, να έχουν ανθρώπινα ωράρια για να μπορούν να φροντίσουν τα παιδιά τους, να ασχοληθούν με τη διαπαιδαγώγησή τους και να μεγαλώσουν ισορροπημένα και ευτυχισμένα παιδιά;

Θα είναι η μόρφωση δικαίωμα για όλους ή «ευκαιρία» και «δυνατότητα»;

Για την νέα γρίπη 

  • Θα ξεκινήσουν πανελλαδικά και με κινητές μονάδες του υπουργείου Υγείας παρεμβάσεις στα σχολεία οι οποίες θα περιλαμβάνουν:

– Ιατρική εξέταση όλων, για τον εντοπισμό κρουσμάτων, την καταγραφή των ευάλωτων ομάδων και ιατρική παρακολούθησή τους. Αλλά και όλο τον αναγκαίο προληπτικό έλεγχο, τους βασικούς εμβολιασμούς και την έκδοση των πιστοποιητικών υγείας που απαιτούνται για να υπάρχει η κάρτα υγείας των παιδιών.

– Επιστημονική ενημέρωση και σχετική εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων

– Εμβολιασμό με όσα εμβόλια ήδη υπάρχουν και ενδείκνυνται για τις ευάλωτες ομάδες    

– Ιδιαίτερη μέριμνα για τους μετανάστες και τις οικογένειές τους.

  • Θα χορηγηθούν από το κράτος, δωρεάν, όλα τα απαιτούμενα φάρμακα, και αναλώσιμα υλικά που προβλέπονται στην εγκύκλιο;  
  • Θα εξασφαλιστεί άδεια με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση για έναν από τους δύο γονείς αν ασθενήσουν τα παιδιά ή αν κλείσουν τα σχολεία ;

Για να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης και τις συνέπειές τους στην υγεία των παιδιών θα προχωρήσει:

  • στην θεσμοθέτηση δημόσιων υπηρεσιών σχολικής υγείας και ασφάλειας της εργασίας σε δημόσια κέντρα υγείας,  που θα παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και θα έχουν υπ’ ευθύνη τους όλα τα σχολεία της περιοχής. Στη δημιουργία ιατρείων σε όλες τις σχολικές μονάδες και τη στελέχωσή τους με νοσηλευτικό προσωπικό και την σύνδεση τους με το πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας
  • Θα εξασφαλίσει η κυβέρνηση δωρεάν, για όλους τους μαθητές και φοιτητές-σπουδαστές, πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, ανεξάρτητα από την εργασία και ασφάλιση των γονιών τους;
    • Θα δημιουργήσει μαγειρεία και τραπεζαρίες σ’ όλες τις σχολικές μονάδες, θα προσλάβει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό ώστε να εξασφαλίσει δωρεάν υγιεινή διατροφή για όλους τους μαθητές;

                                                                ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

                         Ο                                                                                             Ο

                 ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

           ΤΟΓΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ                                                   ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Δημοσιεύτηκε on 19/11/2009 at 01:39  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://gonewn.wordpress.com/%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s