Την προσπάθεια να χτυπηθεί το αγωνιστικό κίνημα των γονιών καταγγέλλει η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) σε ένα ανοιχτό γράμμα του ΔΣ της προς όλες τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες των γονιών. Αφορμή για αυτό το γράμμα αποτέλεσε μια αγωγή που κατατέθηκε εναντίον της ΑΣΓΜΕ και των Ομοσπονδιών που ανήκουν στη δύναμή της από την Ομοσπονδία της Θεσσαλονίκης. Η ΑΣΓΜΕ αναφέρεται στα γεγονότα ενημερώνοντας τους γονείς για το τι πραγματικά συμβαίνει και για τους κρυφούς στόχους που βρίσκονται πίσω από την αγωγή, που δεν είναι άλλοι από το να αλλάξει η φυσιογνωμία του γονεϊκού κινήματος, ώστε να μετατραπεί σε έναν υπηρέτη της κυρίαρχης πολιτικής.

Νόθα αντιπροσώπευση

Στο γράμμα του, το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ εξηγεί:

«Τις μέρες των Χριστουγέννων η ηγετική ομάδα της Ομοσπονδίας Θεσσαλονίκης κατέθεσε αγωγή κατά της νομιμότητας της ΑΣΓΜΕ και των Ομοσπονδιών της.

Η διαμάχη της ομάδας αυτής με όλο το υπόλοιπο γονεϊκό κίνημα είναι παλιά. Εκφράζεται στο ζήτημα του τρόπου εκλογής των εκπροσώπων των Ενώσεων Γονέων για την Ομοσπονδία και των αντιπροσώπων της Ομοσπονδίας για την ΑΣΓΜΕ.

Όλες οι Ομοσπονδίες, χρόνια τώρα, ακόμα και αυτή της Θεσσαλονίκης μέχρι το 2007, εκλέγουν αντιπροσώπους στη βάση του αριθμού των μαθητών που εκπροσωπήθηκαν από τους ψηφίσαντες γονείς τους κι όχι στο σύνολο του μαθητικού δυναμικού, αφού ο αριθμός των αντιπροσώπων καταγράφει αυθεντικά τη συμμετοχή των γονιών στο κίνημά τους και δεν έχουμε κανένα λόγο να εμφανίζουμε πλασματικά μεγέθη. Η πλειοψηφία του ΔΣ της Ομοσπονδίας Γονέων Θεσσαλονίκης, για ευνόητους λόγους, επιμένει ακατανόητα να εκλέγει επί του συνόλου των μαθητών.

Σε κάθε συνέδριο της ΑΣΓΜΕ επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία. Η Ομοσπονδία της Θεσσαλονίκης αποκλείεται από το συνέδριο. Ομόφωνα οι σύνεδροι αποφασίζουν και καλούν την Ομοσπονδία της Θεσσαλονίκης να ακολουθήσει τον ίδιο τρόπο εκλογής με τις υπόλοιπες Ομοσπονδίες, με τη ρητή δέσμευση πως αν το κάνει θα συγκληθεί έκτακτο εκλογικό συνέδριο με τη συμμετοχή τους.

Το 2007, η νέα ηγετική ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέθεσε αγωγή ακύρωσης του συνεδρίου της ΑΣΓΜΕ στη Θεσσαλονίκη (ενώ γνώριζαν πως είναι άκυρη, αφού έπρεπε να κατατεθεί στην Αθήνα που είναι η έδρα της ΑΣΓΜΕ). Το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ ζήτησε τη μεταφορά της εκδίκασης στην Αθήνα και ορίστηκε η δίκη, αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς τους!!!

Ήταν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον τους για τη “διάσωση” του γονεϊκού κινήματος που δεν ήρθαν καν στο συνέδριο του 2009», καταγγέλλει το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ.
Στόχος τους η ίδια η φυσιογνωμία του γονεϊκού κινήματος

Το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ αναφέρει ότι στην Ομοσπονδία της Θεσσαλονίκης παίζει ιδιαίτερο ρόλο ο δήμαρχος Συκεών – Νεάπολης, που έμπρακτα στηρίζει τις αναδιαρθρώσεις στην Παιδεία και την Τοπική Διοίκηση, τον οποίο μάλιστα η υπουργός Παιδείας εκ παραδρομής τον είχε αναφέρει και ως πρόεδρο της Ομοσπονδίας, ενώ επίσης η υπουργός είχε δώσει συγχαρητήρια στη συγκεκριμένη Ομοσπονδία.

Το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ εκτιμά ότι επιχειρείται μια «ωμή επίθεση του υπουργείου» να εμφανιστεί ως «εσωτερική διαμάχη στο κίνημα των γονιών», προκειμένου να έρθει μετά το υπουργείο να παρέμβει αλλάζοντας τη δομή και τη φυσιογνωμία του γονεϊκού κινήματος.

Λέει, συγκεκριμένα το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ:

«Το σκηνικό ετοιμάζεται από καιρό. Τον Σεπτέμβρη του 2011 διέρρευσε στον Τύπο το κείμενο για τη νέα δομή στην εκπαίδευση που συμπεριλαμβάνει άλλου τύπου όργανα γονέων. Μπορείς να τα πεις παραμάγαζα της αντιλαϊκής πολιτικής, μπορείς να τα πεις ομίλους εφαρμογής της ευρωπαϊκής πολιτικής, αλλά σίγουρα δεν τα λες συνδικαλιστικά όργανα. Μιλάει για δημιουργία Ενώσεων ανά σχολική επιτροπή και Ομοσπονδίας ανά Διεύθυνση Εκπαίδευσης(!) και βέβαια δεν θα βρείτε πουθενά την λέξη ΑΣΓΜΕ.

Γι’ αυτό ακριβώς στη νέα της αγωγή η ηγετική ομάδα της Ομοσπονδίας της Θεσσαλονίκης δεν επανέρχεται απλά στην παλιά της παράλογη λογική, δεν καταγγέλλει μόνο την ΑΣΓΜΕ, αλλά στρέφεται κατά της νομιμότητας όλων των Ομοσπονδιών, γιατί δεν νομιμοποιήθηκαν από τις (ανύπαρκτες πλέον) νομαρχίες (όπως ορίζει ένας νόμος που ποτέ δεν εφαρμόστηκε).
Δεν γνωρίζει άραγε η ηγετική ομάδα, που απαρτίζεται και από στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τις αλλαγές που έφερε ο “Καλλικράτης” (κατάργηση των νομαρχιών); Αντιθέτως το γνωρίζουν πολύ καλά, το υποστηρίζουν με νύχια και με δόντια!

Αναρωτιέται κάποιος καλοπροαίρετος τι θέλουν να πετύχουν; Ξέρουν ότι οι διαδικασίες είναι όπως ορίζουν οι νόμοι, ξέρουν και τις νέες καταστάσεις που έχει προκαλέσει ο “Καλλικράτης”», σημειώνει η ΑΣΓΜΕ.

Μακριά από τις λαϊκές ανάγκες

Και συνεχίζει στο γράμμα της η Συνομοσπονδία θέτοντας το ερώτημα:

«Μήπως εκφράζουν πραγματικές αγωνίες των γονιών, των λαϊκών οικογενειών και των παιδιών τους; Μήπως έρχονται να κάνουν κριτική στην ΑΣΓΜΕ για το ότι δεν στέκεται με πρωτοβουλίες, με αγώνες στα τόσα θέματα που προκύπτουν; Τι έχουν κάνει για τα βιβλία, για τη θέρμανση, για τα ειδικά και καλλιτεχνικά σχολεία, για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, για τους μηδενικούς διορισμούς; Για τα ολοήμερα παιδοφυλακτήρια, για τον υποσιτισμό κ.ο.κ.;

Επί της ουσίας θέλουν να παρακωλύσουν, να εκφοβίσουν, να εμπλέξουν σε νομικές διαδικασίες το κίνημα, έτσι που να μην ασχολείται με τα κύρια θέματα που αφορούν τις λαϊκές οικογένειες και τα παιδιά τους. Γιατί τους βόλευε, όντας κομμάτι αυτής της πολιτικής, να μην βρίσκει εμπόδια η εφαρμογή της.

Την ίδια τακτική ακολούθησε ο Αναγνωστάτος και κράτησε με συνεχείς διορισμούς την ΑΣΓΜΕ σφραγισμένη για πάνω από δέκα χρόνια. Στο διάστημα αυτό συνομιλούσε στο ΕΣΥΠ του κ. Πανάρετου για τη “μεταρρύθμιση Αρσένη”, μπαινόβγαινε στο υπουργείο, έκανε δηλώσεις με τον Αρσένη κι έδινε την ολόψυχη στήριξή του. Εκείνο το διάστημα η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, που από το νόμο είχε το δικαίωμα να συγκαλέσει συνέδριο της ΑΣΓΜΕ (!) και να σταματήσει τη σφραγιδοποίηση της Συνομοσπονδίας, δεν απαντούσε στο αίτημα των Ομοσπονδιών και ανεπίσημα δήλωναν “αφήστε τους να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους”.

Το κίνημα των γονιών ξόδεψε χιλιάδες ευρώ από το υστέρημά του και ατέλειωτες ώρες σε πολύχρονο δικαστικό αγώνα για να απαλλαγεί από εγκάθετους εκπροσώπους.

Σήμερα, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, είναι φανερή η στόχευση των μέτρων τους και οι σκοποί τους απέναντι στο κίνημά μας. Αυτοί που μας πετσοκόβουν τα μεροκάματα, που καταδικάζουν τις οικογένειές μας στη φτώχεια και την ανασφάλεια και τα παιδιά μας στην αμορφωσιά και στην ανεργία, δεν θέλουν το κίνημα των γονιών στα πόδια τους.

Θέλουν εκπροσώπους που θα βάζουν πλάτη (πιθανόν και “με το αζημίωτο”) για να περνούν τα σχέδια και οι αποφάσεις τους. Που θα έχουν μια καλή κουβέντα να πουν για τις προθέσεις της κυβέρνησης και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Γι’ αυτό η ηγετική ομάδα της Ομοσπονδίας της Θεσσαλονίκης αντί να μηνύσει το υπουργείο που δεν έφτασαν τα βιβλία, αντί να εκλέξουν κανονικά τους αντιπροσώπους τους και να έρθουν να κάνουμε συνέδριο και να συμμετέχουν σε αποφάσεις για αγώνα, στρέφονται κατά των οργανώσεων των γονιών που σημαδεύει η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική».

Δεν θα δεχτούμε να κατακερματίσουν τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες μας

Το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ ομόφωνα δηλώνει: «Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Οι γονείς δεν είναι παραδουλεύτρες στο σχολείο, ούτε νεροκουβαλητές της εξουσίας του κάθε δημάρχου. Οι γονείς τα δίνουμε όλα για τη μόρφωση των παιδιών μας και μέσα από το κίνημά μας δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να σώσουμε ό,τι μπορούμε για αποκλειστικά ενιαία δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά. Για να διεκδικήσουμε για τα παιδιά μας μόρφωση και ζωή με δικαιώματα, για τις οικογένειές μας αξιοπρεπή ζωή.

Η μάχη θα δοθεί όχι στις δικαστικές αίθουσες, αλλά κύρια έξω από αυτές, μέσα στα σχολεία και τις γειτονιές μας, εκεί που φτιάχνονται πυρήνες αντίστασης για μια αξιοπρεπή ζωή, για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας!

Ο καθένας οφείλει να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Εμείς οι γονείς που παιδευόμαστε όλη μέρα, χωρίς καμιά βοήθεια, δεν έχουμε λόγο να στηρίζουμε αντιλαϊκές εξουσίες και πολιτικές. Δεν θα βάλουμε τους δημάρχους και το υπουργείο να μας δίνουν πιστοποιητικά νομιμότητας.

Δεν θα δεχτούμε να κατακερματίσουν τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες μας και να “προωθηθούν” εκπρόσωποι που θα αμείβονται από τα πενιχρά κονδύλια των σχολικών επιτροπών.

Θα προχωρήσουμε στη δημιουργία Ομοσπονδιών ανά περιφέρεια και Ενώσεων ανά δήμο, όπου έχουμε νέους.

Απαντάμε με ψηλά το κεφάλι.

Καλούμε τα μέλη του ΔΣ της Ομοσπονδίας Θεσσαλονίκης να ξανασκεφτούν τις ενέργειές τους, τα ΔΣ των Ενώσεων των Δήμων της Θεσσαλονίκης να διαχωρίσουν τη θέση τους, κάθε έντιμο γονιό να απαιτήσει να σταματήσουν τις ενέργειες της Ομοσπονδίας που στρέφονται κατά των συμφερόντων και του αγώνα των γονιών.

Τα παιδιά μας αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον!!!

Το ΔΣ της ΑΣΓΜΕ σε σχετική του συνεδρίαση στις 14-1-2012 αποφάσισε ομόφωνα:

1. Την αποστολή επιστολής αλλά και συνοδευτικού υλικού, σε όλες τις οργανώσεις γονέων, που θα καταγγέλλει τη στάση της ηγετικής Ομάδας της Ομοσπονδίας Θεσσαλονίκης ως εχθρική και διασπαστική, η οποία εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Το σχετικό υλικό θα αναρτηθεί και στο site www.goneis.org

2. Να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για τη δημιουργία 1 Ομοσπονδίας ανά Περιφέρεια και 1 Ένωσης ανά Δήμο (ή ανά δημοτικό διαμέρισμα όπου αυτό λειτουργεί), απαντώντας με τον καλύτερο τρόπο στις απόπειρες πολυδιάσπασης και ενσωμάτωσης του γονεϊκού κινήματος στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε επιτροπή για την παραπέρα ανάλυση των απαιτούμενων νομικών βημάτων που πρέπει να ακολουθήσουν όλες οι Ομοσπονδίες και οι Ενώσεις.

3. Τη σύγκληση έκτακτων Γενικών Συνελεύσεων σε όλες τις δομές του κινήματος ΑΣΓΜΕ, Ομοσπονδίες, Ενώσεις και Συλλόγους, προκειμένου να συζητηθεί τόσο η αγωγή της Θεσσαλονίκης, όσο και η πρόταση για τη νέα δομή του γονεϊκού κινήματος».

Αρνούμαστε να καταβάλλουμε έστω κι ένα ευρώ για την αγορά οποιουδήποτε σχολικού βιβλίου. Κάτι τέτοιο όχι μόνο απεμπολεί το δικαίωμα των μαθητών στη δημόσια δωρεάν παιδεία, αλλά διευκολύνει τα σχέδια για την παραπέρα εμπορευματοποίηση της παιδείας. Είναι φανερό ότι μόνο σαν υποκριτικές μπορεί να θεωρηθούν οι διακηρύξεις περί υποχρεωτικής διδασκαλίας της ξένης γλώσσας, όταν ούτε καν επάρκεια δίνεται, λόγω της έλλειψης εκπαιδευτικών αλλά και της μη ένταξής των μαθημάτων αυτών με συστηματικό και ενιαίο τρόπο στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Δεν θα αποδεχτούμε την λογική να ρίχνονται όλα τα βάρη στη λαϊκή οικογένεια με τα μεροκάματα κολλημένα και τα έξοδα να  τρέχουν. Οι γονείς συνεχώς βάζουν το χέρι στην τσέπη άλλοτε για να σπουδάσουν τα παιδιά τους στην δήθεν δημόσια δωρεάν, εκπαίδευση.

Καλούμε γονείς, μαθητές, καθηγητές να διεκδικήσουμε:

• Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών, των εκπαιδευτικών ή των συλλόγων για πληρωμή λειτουργικών εξόδων, βιβλίων, εκπαιδευτικών εκδρομών, καθαριότητας κ.λπ. Αγορά όλων των ξενόγλωσσων βιβλίων και κάλυψη του κόστους των εκπαιδευτικών εκδρομών από τις σχολικές επιτροπές.

• Κανένα παιδί χωρίς φαγητό, χωρίς μόρφωση, χωρίς ιατροφαρμακευτική φροντίδα.

• Να δοθούν δωρεάν όλα τα βιβλία.

•  Μας κήρυξαν παύση πληρωμής! Παύση πληρωμών από τις σχολικές επιτροπές στις πρώην ΔΕΚΟ. Απαιτούμε πολιτική απόφαση για διαγραφή των μέχρι σήμερα χρεών.

• Δωρεάν θέρμανση, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο στα σχολεία με ευθύνη του κράτους.

• Απαλλαγή ΦΠΑ για τις σχολικές επιτροπές όπως ισχύει για εταιρίες και οργανισμούς.

• Υποχρεωτικό 12χρονο βασικό σχολείο, δίχρονη δημόσια προσχολική αγωγή, επαγγελματική εκπαίδευση μετά την ολοκλήρωση της γενικής εκπαίδευσης, πλήρη και σταθερή εργασία για όλους τους εκπαιδευτικούς.

• Αποκλειστικά ενιαία δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους. Κανένας χορηγός ή έμπορος στα σχολεία.

Κανένα σχολείο να μη μείνει χωρίς θέρμανση. Ρύθμιση εδώ και τώρα για αφορολόγητο πετρέλαιο (προνόμιο που έχουν οι εφοπλιστές! Αλλά όχι τα σχολεία) και φυσικό αέριο σ’ όλα τα σχολεία για το τρέχον έτος. Απαγόρευση σε εταιρεία φυσικού αερίου να αφαιρεί την παροχή όταν υπάρχουν οφειλές.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ – ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ

Να πάρουμε σήμερα την τύχη μας στα χέρια μας, να κάνουμε σήμερα υπόθεση δική μας το μέλλον και τη μόρφωση που θα ‘χει το παιδί μας

Πατριωτισμός είναι το δίκιο του λαού.

Δεν είναι η λογική της διαχείρισης της μίζερης απόδοσης των ψίχουλων που δίνει η ΠΟΛΙΤΕΙΑ , στα σχολεία μας (10€ ανά μαθητή).

Δεν είναι το χαράτσωμα των Γονιών για Λειτουργικά Έξοδα των σχολείων.

Δεν είναι οι απλήρωτες καθαρίστριες.

Δεν είναι τα στοιβαγμένα παιδιά μας (28 & 30 μαθητές σε πολλά τμήματα).

Δεν είναι οι εκπαιδευτικοί στην ΕΦΕΔΡΕΙΑ, με κουτσουρεμένους μισθούς.

Δεν είναι τα χαράτσια που πέφτουν στα κεφάλια μας σαν οβίδες.  

• Πατριωτισμός σήμερα σημαίνει η Παιδεία των Λαϊκών Αναγκών μας.

• Πατριωτισμός σήμερα σημαίνει Δουλειά για όλους μας και όχι ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια.

• Πατριωτισμός σήμερα σημαίνει ολόπλευρη Μόρφωση για ΟΛΑ τα παιδιά μας.

• Πατριωτισμός σήμερα σημαίνει Λαός κυρίαρχος, κοινός αγώνας εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, νεολαίας και γυναικών, για την υπεράσπιση των συμφερόντων μας κόντρα στα συμφέροντα αυτών που κυριαρχούν και ανεβάζουν Κυβερνήσεις κατά το δοκούν.

Να θυμηθούμε την απόφαση και της ΕΑΜικής Κυβέρνησης:

«ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ – ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ»

Δεν έχουμε πει ακόμα την τελευταία μας λέξη.

Να ορθώσουμε το ανάστημά μας.

Να εμπιστευτούμε την δύναμή μας, το δίκιο μας.

Είμαστε πανίσχυρη δύναμη, που παράγουμε  τον πλούτο και μπορούμε να ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση, μπορούμε να διαμορφώσουμε μια νέα Κοινωνία, που ο Λαός θα ’ναι κυρίαρχος !

ΕΤΣΙ  ΕΜΕΙΣ  ΤΙΜΑΜΕ  τους  ΗΡΩΕΣ  του  40,

τον  ΛΑΟ  μας  που  βροντοφώναξε  ΟΧΙ

Και είναι αλήθεια σοκαριστικό τον 21ο αιώνα, στην Ελλάδα της ΕΕ (που θα μας τάιζε με χρυσά κουτάλια) τα παιδιά να πηγαίνουν στα σχολεία και να λιποθυμούν από την πείνα. Ακόμα πιο σοκαριστικό, όμως, είναι κάποιοι υπαλληλίσκοι του μεγάλου κεφαλαίου να σπεύδουν να το αμφισβητούν ή να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα. Είναι οι ίδιοι που εξαθλιώνουν το λαό, είναι οι ίδιοι που στέλνουν τα ΜΑΤ και τους «χαφιέδες» τους στα παιδιά που… «παραβατούν» όταν κινητοποιούνται και στους γονείς τους που… «τα παραμελούν» όταν τους συμπαραστέκονται. Ακόμα ηχεί στα αυτιά μας η επίσημη απάντηση σχετικής επιτροπής της Βουλής, την άνοιξη του 2011, όταν βάλαμε το ζήτημα του υποσιτισμού των νέων παιδιών και μας απάντησαν φταίνε οι γονείς που δεν ενδιαφέρονται για το τι τρώνε τα παιδιά τους!

Ποιος δεν το ξέρει ότι το πιάτο έχει φαΐ μόνο όταν ο γονιός έχει δουλειά και μάλιστα σταθερή και με δικαιώματα. Με ανεργία, εφεδρεία, φόρους, ακρίβεια και χαράτσια δε γεμίζει το πιάτο, αδειάζει. Γιατί καμώνονται, λοιπόν, οι πλέον αρμόδιοι ότι δεν το ‘ξεραν πως το τραπέζι είναι άδειο; Ποιους κοροϊδεύουν;

Τι σημαίνει ότι τα παιδιά ζουν στη φτώχεια;

Πρώτα από όλα σημαίνει ότι: Δεν μπορούν να αγοράσουν υπηρεσίες υγείας – μόρφωσης όπως παλιότερα, ο γονιός χρησιμοποιεί περισσότερες φορές την έκφραση «δεν έχουμε λεφτά να το πάρουμε», την ίδια στιγμή που οι πραγματικές, σύγχρονες ανάγκες του παιδιού μεγαλώνουν. Δε λαμβάνουν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, κακοσιτίζονται, δεν έχουν πρόσβαση στη διασκέδαση. Μέσα στο σχολείο και έξω από το σχολείο, τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες ανάλογα με τις συνήθειές τους και την οικονομική δυνατότητα των γονιών τους, για παράδειγμα χωρίζονται σε παιδιά που έχουν πρόσβαση σε ακριβές ή φθηνότερες ή και καθόλου εξωσχολικές δραστηριότητες, σε παιδιά που μετέχουν στις εκδρομές και σε αυτά που δε μετέχουν, σε παιδιά που μπορούν να κάνουν γιορτή ή όχι, ακόμα ακόμα και στα παιδιά της μπριζόλας ή της φακής.

Το παρακάτω επεισόδιο δείχνει ανάγλυφα το τι συμβαίνει.

Πριν από λίγες μέρες έξω από παιδικό σταθμό συζητάνε σε έντονο ύφος οι απεργούντες εργαζόμενοι του παιδικού σταθμού με γονείς αλλοδαπούς (και όχι μόνο). Οι πρώτοι εξηγούν γιατί απεργούν και οι άλλοι επιμένουν ότι τα παιδιά τους δεν πρέπει να χάσουν ούτε μια μέρα. Κάποιος εργαζόμενος ρώτησε τους διαμαρτυρόμενους γονείς που δήλωναν άνεργοι και άρα μπορούν να κρατήσουν τα παιδιά τους γιατί δε δείχνουν την απαιτούμενη αλληλεγγύη στους απεργούς, που σε τελική ανάλυση για το καλό των παιδιών τους παλεύουν! Η απάντηση είναι αποστομωτική… «γιατί στο σταθμό τα παιδιά μας θα φάνε ένα πιάτο φαΐ καλύτερο από μακαρόνια»… Είναι οι ίδιοι παιδικοί σταθμοί του Δήμου Αθήνας που έκοψαν το κρέας από το μενού επειδή ο προμηθευτής δεν είχε πληρωθεί…

Επομένως, ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, που συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα στρώματα, και που μπορεί βέβαια να κουβαλούν τις ψευδαισθήσεις τους, φλερτάρει με τη φτώχεια. Βέβαια, γνωρίζουμε ότι η ταξική συνείδηση είναι μια σύνθετη διαδικασία και δεν είναι ευθύγραμμη ή αυτόματη. Αντιλαμβάνομαι ότι είμαι μέρος της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, σημαίνει ότι δεν ντρέπομαι να πάω στο σχολείο του παιδιού μου και να απαιτήσω μηδενική εισφορά των γονέων για λειτουργικά έξοδα, δωρεάν σίτιση, δωρεάν ρεύμα – νερό – θέρμανση για όλα τα σχολεία. Σημαίνει ότι αντιπαρατίθεμαι με λύσσα τη λογική που λέει ότι καλός γονιός είναι αυτός που συμβάλλει οικονομικά στο σχολείο, γιατί έτσι αποδεικνύει ότι νοιάζεται για τα παιδιά του.

Όλες οι προβλέψεις δείχνουν ότι η επίσημη ανεργία θα φτάσει το 20% το 2012 και ζητήματα τέτοια θα πάρουν μεγάλες διαστάσεις. Τα νέα οικονομικά – εργασιακά προβλήματα της λαϊκής οικογένειας και οι αναδιαρθρώσεις στην Εκπαίδευση πάνε χέρι χέρι. Η οργανωμένη συλλογική δράση των εργαζόμενων γονιών, των μικρομεσαίων, των άνεργων και των αυτοαπασχολούμενων γονέων, στο πλάι του ταξικού εργατικού κινήματος είναι η μόνη αποτελεσματική γραμμή. Τα προβλήματα του σχολείου προέρχονται από τον ταξικό του χαρακτήρα και οι αναδιαρθρώσεις οδηγούν στο βάθεμα των ταξικών φραγμών, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους στόχους του μεγάλου κεφαλαίου για αύξηση της κερδοφορίας του. Άρα, ούτε μερεμέτια επιδέχεται ούτε η κάθε λαϊκή οικογένεια μόνη της ή ο κάθε σύλλογος μόνος μπορεί να καταφέρει ριζικές λύσεις.

Αλληλεγγύη ή φιλανθρωπία;

18.000 άνθρωποι στη χώρα μας σιτίζονται σταθερά από την εκκλησία και τους δήμους. 1 στους 11 περιστασιακά. Το ποσοστό της αύξησης των συμμετεχόντων φέτος στο Δήμο Αθήνας εκτιμάται στο 18%-20% από το αντίστοιχο περσινό συσσίτιο των Χριστουγέννων. Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών επεκτείνει σε 72 εκκλησίες τα σισσίτια και διπλασιάζει τις μερίδες στις 10.000. Ενώ εντυπωσιακή είναι η πανσπερμία των ΜΚΟ και των εθελοντικών οργανώσεων που αν τις σκαλίσεις βρίσκεις από πίσω τους γνωστούς – αγνώστους: Coca Cola, διάφορα μορφωτικά ιδρύματα τραπεζών κ.λπ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «αειφόρο σχολείο» του υπουργείου, που φορέας υλοποίησης είναι ένας πολιτιστικός οργανισμός των εφοπλιστών φτιαγμένος στη χούντα.

Η «εταιρική κοινωνική ευθύνη» που πουλάνε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΝ, ΣΕΒ, ΓΣΕΕ κ.λπ., είναι κομμάτι της ίδιας πολιτικής και τέλος πάντων ας μην ξεχνούμε ότι η ίδια η ΕΕ, της οποίας γνήσιο τέκνο είναι η εφαρμοζόμενη πολιτική, μόνο το 1991, έτος εκτός κρίσης, ανέπτυξε 39 πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και ονόμασε το 2010 «ευρωπαϊκό έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας».

Για μας η αλληλεγγύη ΕΙΝΑΙ ο ίδιος ο αγώνας και οι πρωτοβουλίες που μπορεί να πάρει το ίδιο το κίνημα, τα αιτήματα για μέτρα για τα λαϊκά νοικοκυριά και τους ανέργους κ.ο.κ., για παράδειγμα, οι φορείς των γονιών μαζί με την ΟΓΕ να υπερασπίσουν τα δικαιώματα της νέας μητέρας που μένει πιο συχνά άνεργη ή των μονογονεϊκών οικογενειών κ.ο.κ., κοντολογίς μακριά από φιλάνθρωπους! Η καλύτερη δράση για την κοινωνία είναι η κατάργηση της ταξικής κοινωνίας και αυτή δεν προσφέρεται, αλλά κερδίζεται!

Για να παλέψουμε όλη αυτή την κατάσταση που ζούμε εμείς και τα παιδιά μας χρειάζεται να σφυρηλατήσουμε τη συντροφικότητα και τις κοινωνικές σχέσεις μας με τους ανθρώπους που δουλεύουμε μέσα στο κίνημα. Και αυτό γίνεται πρώτα από όλα μέσα στην ίδια την αγωνιστική δράση, θέλει όμως και συγκεκριμένα μέτρα. Σε μια εποχή που τα σπίτια κλείνονται στα καβούκια τους, να ξαναθυμηθούμε τις συγκεντρώσεις στα σπίτια, σε πάρκα, ελεύθερους χώρους κ.ά.

Τέλος, το επόμενο διάστημα και για πολύ χρόνο, αυτό για το οποίο θα απολογηθούμε είναι τι είπαμε στα παιδιά μας. Κρίση είναι θα περάσει; Ο μπαμπάς δε θα δουλέψει για λίγο γιατί η μεγάλη μας οικογένεια (βλ. η εταιρεία που δουλεύει ο μπαμπάς) περνάει δύσκολα, όπως πρότεινε σε άρθρο της κάποια αστική φυλλάδα στους γονείς στην αρχή της κρίσης; Δε θα κριθούμε για το αν φτιάξαμε ουτοπικούς κόσμους στα παιδιά μας με ψέματα και υπεκφυγές; Το καλύτερο μάθημα που έχουμε να δώσουμε το επόμενο διάστημα στα παιδιά μας είναι ο αγώνας και η αισιοδοξία που βγαίνει από αυτόν. Όμως, πρέπει να πάρουμε μέτρα για τους νέους γονείς και ιδιαίτερα για τις νέες μητέρες που θα εξασφαλίζουν τη συμμετοχή τους στον αγώνα. Είναι κρίσιμο πράγμα να μπορούμε να πούμε με απλά λόγια στα παιδιά μας, γιατί ο κόσμος αυτός πρέπει και μπορεί να αλλάξει. Γιατί η μαμά και ο μπαμπάς απεργούν και μπορεί να μην μπορούν να τους πάρουν κάτι από αυτά που θέλουν αλλά είναι περήφανοι που είναι αγωνιστές.

Είναι κρίσιμο πράγμα τα παιδιά μας να μεγαλώνουν σε μια μεγάλη αγκαλιά συναγωνιστών που θα νοιάζονται με τον ίδιο τρόπο για τα δικά τους αλλά και για τα άλλα παιδιά.

Να μάθουν πως είναι κομμάτι μιας λαμπρής ιστορίας και να τη μάθουν όπως δεν τους τη λένε τα σχολικά βιβλία.

Ένα γνωστό μας τραγούδι λέει: Η φτώχεια είναι ντροπή. Γιατί πρέπει να την αποτινάξεις. Το να είσαι όμως αντικειμενικά ο φτωχός, ο πλαστουργός της νιας ζωής είναι τιμή. Οι αρχές και οι αξίες τις εργατικής τάξης να διαποτίσουν την ανατροφή των παιδιών μας και των παιδιών όλων των λαϊκών οικογενειών.

Της Κανέλλας ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

.

Ένα μήνα τώρα που έχουν ανοίξει τα σχολεία, βλέπει κανείς καθημερινά τους μαθητές να φεύγουν από το σχολείο με τις τσάντες στην πλάτη, στις 11 και στις 12 το μεσημέρι… Πηγαίνουν στο σπίτι να διαβάσουν για το φροντιστήριο. Όχι λόγω κατάληψης! Αλλά επειδή λείπουν από τα σχολεία εκπαιδευτικοί και βιβλία. Βλέπεις παρέες παιδιών στους δρόμους με τις τσάντες στην πλάτη, σε ώρες που έπρεπε να κάνουν μάθημα. Αλλά μάθημα δεν κάνουν. Όχι λόγω κατάληψης, αλλά γιατί δε δουλεύει το σχολείο έτσι κι αλλιώς. Κι οι τσάντες που κουβαλούν έχουν μόνο τετράδια, άντε και καμιά φωτοτυπία! Και γυρνούν στο σπίτι και διαβάζουν για ένα μάθημα, άντε δύο τη μέρα… Γιατί όχι για όλα τα μαθήματα; Γιατί μέχρι να έρθουν όλοι οι καθηγητές στο σχολείο δεν μπορεί να φτιαχτεί κανονικό πρόγραμμα, αλλά φτιάχνεται ένα προσωρινό που έχει μέσα και κενές ώρες. Σήμερα μπαίνει ένας καθηγητής στην τάξη, αύριο μπαίνει άλλος στη θέση του. Τι να τους βάλουν να διαβάσουν; Κι από πού να διαβάσουν; Διαβάζουν ένα κεφάλαιο στον υπολογιστή, κρατούν σημειώσεις αλλού ή και πουθενά, λύνουν ασκήσεις στη φωτοτυπία… Μάθημα είναι αυτό;

Δυστυχώς, όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα των σχολείων μέχρι σήμερα. Σχολεία που δε λειτουργούν, που δεν κάνουν μάθημα, που δε δίνουν μόρφωση, δε διαπαιδαγωγούν. `Η μάλλον, διαπαιδαγωγούν τους νέους στην υποταγή, στη μιζέρια, στη λογική του «δεν είναι κι απαραίτητα τα βιβλία»! Κι αύριο δε θα είναι κι «απαραίτητη» η θέρμανση, αφού θα μπορούν να φοράνε τα μπουφάν στην τάξη, γιατί οι σχολικές επιτροπές δε θα ‘χουν φράγκο για πετρέλαιο! `Η δε θα ‘ναι απαραίτητη η δωρεάν μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, αφού νέα παιδιά είναι και θα μπορούν να ξυπνάνε πιο πρωί και να περπατάνε μερικά χιλιόμετρα…

Για όλο αυτό το χάλι δε φταίνε οι καταλήψεις. Πολύ περισσότερο δε φταίνε οι μαθητές που αγανακτούν και αποφασίζουν να αγωνιστούν κάνοντας καταλήψεις. Δεν είναι «έθιμο» οι καταλήψεις. Άθλιο κυβερνητικό «έθιμο» είναι να μπαίνει κάθε χρόνο ο Οκτώβρης και να μην έχουν αρχίσει τα σχολεία να λειτουργούν κανονικά. Γι’ αυτό είναι μέγιστη υποκρισία όλη αυτή η προπαγάνδα, που οδύρεται για τα κλειστά σχολεία λόγω καταλήψεων. Τα σχολεία δεν τα έκλεισαν οι μαθητές, τα έκλεισε η κυβερνητική πολιτική.

Αλλά ομοίως υποκριτική είναι και η προπαγάνδα αυτών που δήθεν «χτυπούν τους μαθητές φιλικά στην πλάτη» και τους λένε ότι είναι δίκαια τα αιτήματά τους, αλλά ότι είναι λάθος να τα διεκδικούν με την κατάληψη. Δηλαδή, τους λένε: Έχετε δίκιο, αλλά μην το διεκδικείτε! Υποταχτείτε και παραιτηθείτε απ’ το δίκιο σας! Αυτό τους λένε. Δεν είναι το πρόβλημά τους η κατάληψη, αλλά ο αγώνας. Ο κάθε αγώνας. Το ίδιο λέει και το υπουργείο Παιδείας με την εγκύκλιο προληπτικής αντιμετώπισης των καταλήψεων που έστειλε στα σχολεία. Μην κλείνετε τα σχολεία, αλλά αφήστε ανοιχτά, να υπολειτουργούν, αλλά να μη φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι έτσι κι αλλιώς κλειστά θα ήταν… Ε! Όχι! Οι μαθητές δεν υποκρίνονται, αγωνίζονται για όσα τους ανήκουν.

www.omosp-goneon-athinas.org  , mail@omosp-goneon-athinas.org

Αθήνα 29-09-2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΟ «ΝΕΟ» ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ…

ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ!

Φέτος, στο «νέο» σχολείο συναντιέται η φτώχεια και η ανασφάλεια της λαϊκής οικογένειας με τη χρόνια, έντεχνη υποβάθμιση της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης. Το μείγμα είναι εκρηκτικό. Η οργή ξεχειλίζει μετά και την μετατροπή του σχολικού βιβλίου σε είδος πολυτελείας, αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής.

Στον 21^ο αιώνα είναι βαρβαρότητα, είναι έγκλημα να μην έχουν όλα τα παιδιά τη δυνατότητα να μορφώνονται, να σιτίζονται σωστά, να έχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη, να έχουν ρεύμα και στέγη, να σχεδιάζουν με αυτοπεποίθηση το μέλλον τους.

Μέρες τώρα μέσα στα σχολεία και τις λαϊκές γειτονιές οργανώνονται πυρήνες αγώνα και δράσης για να δοθεί -με διάφορες μορφές αγώνα- η μία και μοναδική απάντηση: «δεν πάει άλλο, δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να πληρώσουμε εμείς και τα παιδιά μας την κρίση σας». Κάποιοι ψάχνουν για υποκινητές. Δεν θέλουν να δουν ότι υποκινητές είναι οι ασίγαστες ανάγκες μας…

Μέρες τώρα μέσα στα σχολεία, όσο δυναμώνει το κλίμα αντίστασης, τόσο δοκιμάζονται διάφορα «σωφρονιστικά» μέσα (ξυλοδαρμοί μαθητών από λογής-λογής αγανακτισμένους, κατασυκοφάντηση με ανύπαρκτους βανδαλισμούς, διάταξη, απειλές με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, βραδινές κλήσης γονιών στα αστυνομικά τμήματα, ποινολόγια, σχολικά συμβούλια κρίσης). Το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό. Γι’ αυτό σήμερα μπήκε στη μαύρη μάχη της τρομοκράτησης ο ανώτατος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος ζητά από όλες τις εισαγγελικές αρχές σε συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές να προχωρούν σε αυτόφωρη διαδικασία όπου εκτιμούν ότι υπάρχει εγκληματική δράση μέσα στα σχολεία που τελούν υπό κατάληψη. Δεν αποκλείει και αυτή ακόμα τη σύλληψη ανήλικων. Ζητείται δε η συμβολή των εκπαιδευτικών του κάθε σχολείου, οι οποίοι «κατά κανόνα γνωρίζουν την ταυτότητα όσων πρωταγωνιστούν στις καταλήψεις».

Φαίνεται για να λειτουργήσει το «νέο» σχολείο δεν χρειάζεται βιβλία αλλά χρειάζεται τον εισαγγελέα του!

Η δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της δεν βλέπουν το έγκλημα των ταξικών φραγμών, της φτώχειας και της αμορφωσιάς. Αυτό εννοούν όταν λένε ότι η δικαιοσύνη είναι «τυφλή»;

Τα παιδιά μας δεν έχουν ανάγκη εισαγγελείς κι αστυνόμους.

Γονείς χρειάζονται, που δεν θα κυνηγούν το μεροκάματο απ’ το πρωί ως το βράδυ και θα μπορούν να είναι κοντά στα παιδιά τους, όπως πρέπει και με το κεφάλι ψηλά. Δάσκαλους χρειάζονται που δεν θα αυτό-λογοκρίνονται στους φιλεύσπλαχνους χορηγούς, για να αξιολογηθούν θετικά και να επιβιώσουν, που θα διδάσκουν την κοινωνική αλήθεια και την δυναμική των αγώνων που διδάσκει η Ιστορία.

Καλούμε γονείς και εκπαιδευτικούς

Να πάρουμε πρακτικά μέτρα μέσα σε κάθε σχολείο για τη μαζικοποίηση και περιφρούρηση του κινήματος. Να γίνουμε ασπίδα προστασία και παράδειγμα αγώνα για τα παιδιά μας. Να μη γίνουμε μια κοινωνία φοβισμένων και χαφιέδων.

Καλούμε τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς της γειτονιάς σε ένα μέτωπο πάλης για να μην περάσει ο εκφοβισμός, για να έχει διάρκεια και βάθος ο αγώνας μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Δεν εκπλήσσει η συναίνεση, που τόσο διαφημίστηκε και χαρακτηρίστηκε έως και ιστορική, που έδειξαν με την ψήφο τους στην Ολομέλεια της Βουλής ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., «Δημοκρατική Συμμαχία» σχετικά με το νόμο – πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση. Η συναίνεσή τους, η σύμπνοια αυτών των κομμάτων, τόσο στη στρατηγική τους, όσο και σε επιμέρους πολιτικές επιλογές, εκφράζεται χρόνια τώρα, διαρκώς, καθημερινά, μέσα στη ζωή. Αυτήν τη φορά το εξέφρασαν και με την ψήφο τους στη Βουλή, αφήνοντας στην άκρη τυχόν επιμέρους διαφωνίες τους σε δευτερεύοντα και τριτεύοντα ζητήματα του νομοσχεδίου που δε θίγουν την ουσία του.

Έτσι κι αλλιώς, συμφωνούν στη στρατηγική επιλογή υποβάθμισης των σπουδών και αντικατάστασής τους από ληξιπρόθεσμες δεξιότητες για τη μεγάλη μάζα των φοιτητών, που θα μετατρέπεται, έτσι, πιο εύκολα σε φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Συμφωνούν στην όλο και εντονότερη πρόσδεση των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις και στη λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, αδιαφορώντας για τη μεγάλη αύξηση του κόστους σπουδών που αυτή θα επιφέρει για τους φοιτητές και τις οικογένειές τους. Συμφωνούν στην ανάπτυξη της έρευνας με μοναδικό κριτήριο το κέρδος. Όλα αυτά, που βρίσκονται στον πυρήνα του νόμου, είναι κομμάτι της πολιτικής τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. Ο νόμος – πλαίσιο που έφερε τώρα το ΠΑΣΟΚ είναι αντιγραφή και συνέχεια του αντίστοιχου νόμου που είχε φέρει η ΝΔ. Εξάλλου και το παζάρι που στήθηκε εντός και εκτός Βουλής, προκειμένου να «σερβιριστεί» αυτή η, τάχα, ιστορική συναίνεση, είναι αποκαλυπτικό: Οι περίφημοι τρεις όροι που έθεσε η ΝΔ προκειμένου να ψηφίσει το νομοσχέδιο είτε προβλέπονταν εξ αρχής στο νομοσχέδιο (π.χ., η κατάργηση του ασύλου υπήρχε από την πρώτη στιγμή), είτε δεν αγγίζουν στο ελάχιστο την ουσία του (π.χ., εκλογή του πρύτανη).

Μετά από τους πανηγυρισμούς στη Βουλή ήρθαν και οι παχυλοί τίτλοι στα ΜΜΕ, που υμνούν τη συναίνεση για να υπογραμμίσουν το εξής: Την αποφασιστικότητα των κομμάτων του κεφαλαίου να σαρώσουν ό,τι θετικό είχε μείνει μέχρι σήμερα στις αξίες και στις λειτουργίες των δημόσιων ΑΕΙ. Αυτό το μήνυμα θέλουν να δώσουν. Γι’ αυτό και δε σταματούν τα κανάλια να «παίζουν» επί τρεις μέρες την επίθεση της υπουργού Παιδείας προς το ΚΚΕ ότι: Ο νόμος θα εφαρμοστεί είτε σας αρέσει είτε όχι! Γι’ αυτό την επιδίωξαν τόσο έντονα τη συναίνεση και στην ψηφοφορία: Για να μπορούν πιο εύκολα να χτυπήσουν κάθε αντίδραση στην εφαρμογή του νόμου και, γενικότερα, κάθε διαφορετική φωνή εντός κι εκτός των ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ψήφιση του νόμου δε σημαίνει και εφαρμογή του. Γνωρίζουν ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις μέσα κι έξω από τα Ιδρύματα και επιδιώκουν να φτιάξουν κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής. Όμως, γνώση, πείρα και εμπειρία έχει και το κίνημα στα ΑΕΙ, και, φυσικά, το εργατικό – λαϊκό κίνημα. Έχει αφήσει στα χαρτιά ένα σωρό αντιλαϊκούς νόμους, έχει εμποδίσει την πλήρη εφαρμογή πολλών άλλων. Έτσι και τώρα, ο στόχος για το κίνημα μπροστά στον αντιδραστικό νόμο – πλαίσιο πρέπει να είναι: Να μην εφαρμοστεί, να εμποδιστεί.

"Αγωνιστική Συνεργασία Γονέων" Ηλιούπολης

Οι συγχωνεύσεις – καταργήσεις των σχολείων αποτελούν ισχυρό πλήγμα στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να μορφώνονται και αποφασιστικό βήμα στη διαμόρφωση του σχολείου της αγοράς. Είναι ένα μέτρο που έρχεται να συμπληρώσει τη βάρβαρη επίθεση, τον πόλεμο  που η ΕΕ, το ΔΝΤ, η πλουτοκρατία και τα κόμματά της έχουν κηρύξει στην εργατική τάξη και συνολικά στη λαϊκή οικογένεια. Χτυπούν με τη βάρβαρη πολιτική τους όλα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων. ΕΕ, κυβέρνηση και κεφάλαιο απαιτούν εργαζόμενους χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ανασφάλιστους, που θα δουλεύουν ήλιο με ήλιο και θα μάθουν να αλλάζουν 6-7 δουλειές στη ζωή τους. Ευέλικτους και φτηνούς εργαζόμενοι, χωρίς δικαιώματα και διεκδικήσεις, που θα ανεβάζουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματιών και θα αυξάνουν τα κέρδη τους, αφού θα τους έχουν διαπαιδαγωγήσει ότι αυτό είναι το «δίκαιο και το νόμιμο». Αυτόν τον εργαζόμενο θέλουν να ετοιμάσουν από το “νέο σχολείο” που φτιάχνουν. Για αυτό και δεν φτάνει μόνο να λέμε “όχι” στις συγχωνεύσεις αλλά πρέπει να δούμε και τις ευθύνες της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που έχουν δρομολογηθεί και είναι σε εξέλιξη σήμερα και με δραματικές επιπτώσεις σε μαθητές, εκπαιδευτικούς, στη λαϊκή οικογένεια.

Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά απλά και μόνο οικονομικούς λόγους. Εντάσσεται στη νέα διοικητική δομή της εκπαίδευσης, την ανακήρυξη της αυτονομίας της σχολικής μονάδας, που υλοποιεί την αποφασιστική διάσπαση του όποιου ενιαίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, τη διαφοροποίηση του προγράμματος σπουδών, το τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων και των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, την ακόμα παραπέρα μείωση των προσλήψεων. Αυτό είναι το «νέο σχολείο της αγοράς» όπου χορηγοί θα μπαινοβγαίνουν στα σχολεία, ανταλλάσσοντας τα ψίχουλα που θα πετάνε με το δικαίωμά τους να καθορίζουν οι ίδιοι το αναλυτικό πρόγραμμα.  Είναι αποπροσανατολισμός να ανάγονται οι συγχωνεύσεις σε πρόβλημα που σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με την περικοπή δαπανών για την Παιδεία και την… «κηδεμονία του ΔΝΤ», λες και αν δίνονταν περισσότερα χρήματα δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα με τις συγχωνεύσεις… Όσοι ισχυρίζονται αυτές τις απόψεις δίνουν  συγχωροχάρτι και στήριξη στη στρατηγική του κεφαλαίου και στα κόμματά του, γιατί ακριβώς συμφωνούν με το σχολείο της αγοράς, την επιχειρηματικότητα στην εκπαίδευση, τις κατευθύνσεις της ΕΕ για το περιεχόμενο της γνώσης και της μόρφωσης, το σύστημα πρόσληψης των εκπαιδευτικών άρα συναινούν στην πολιτική του νέου σχολείου της αγοράς (την οποία υπηρετούν οι συγχωνεύσεις), φτάνει αυτή να… χρηματοδοτείται επαρκώς!

Είναι επικίνδυνες όσες δυνάμεις συνεχίζουν να αναπαράγουν τα ιδεολογήματα “περί κατοχής από την Τρόικα που ζητάει περικοπές” και κατά συνέπεια και το κλείσιμο των σχολείων, αθωώνοντας έτσι για μια ακόμα φορά την κυβέρνηση και την πολιτική που ακολουθεί και στην παιδεία. Συσκοτίζει τον ταξικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία του κεφαλαίου να ξεμπερδέψει με όσα  δικαιώματα και κατακτήσεις έχουν απομείνει στην εργατική τάξη. Στην ίδια κατεύθυνση, πολύ μακριά από την ουσία και τις ανάγκες μας είναι οι λογικές για τον «αδιαφανή τρόπο με τον οποίο (το υπουργείο) προχώρησε στην όλη διαδικασία, αγνοώντας στις περισσότερες περιπτώσεις τις τοπικές κοινωνίες». 

Ο στόχος είναι ένας, μοναδικός και διατυπωμένος: Κτίζουν το σχολείο της «αγοράς», της αμάθειας, της διαφοροποίησης. Σχολείο που θα κρίνεται με κριτήρια «ανταγωνιστικότητας», οι χορηγοί θα «αλωνίζουν» και οι γονείς θα πληρώνουν ακόμη περισσότερα για τη «δωρεάν» Παιδεία.

Πρέπει να σημάνει ξεσηκωμός. Από κοινού γονείς, εργαζόμενοι, μαθητές, εκπαιδευτικοί να κάνουν δική τους υπόθεση τη μάχη ενάντια στις καταργήσεις σχολείων-ενάντια στο σχολείο της αγοράς.

Να απαιτήσουμε:

• Να μην κλείσει κανένα σχολείο!

• Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο, χωρίς ταξικές και φυλετικές διακρίσεις. Δημόσιες δωρεάν μεταλυκειακές επαγγελματικές σχολές και Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση.

• Καμία τάξη πάνω από 20 μαθητές.

• Γενναία χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, που να καλύπτει το σύνολο των λειτουργικών αναγκών και υποδομών των σχολείων και των σχολικών επιτροπών.

• Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας που σχετίζεται με την εκπαίδευση.

• Πρόγραμμα σχολικής στέγης χωρίς εμπλοκή επιχειρηματιών.

• Να χορηγείται δωρεάν ρεύμα, πετρέλαιο, τηλέφωνα στα σχολεία και να μην υπάρχει ΦΠΑ για κάθε σχολική δραστηριότητα.

• Να μην επιβαρύνεται σε τίποτα, ούτε για τις εκδρομές, η οικογένεια.

• Να υπάρχει επαρκές εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό (τραπεζοκόμες, καθαρίστριες) με μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να παρέχεται αποκλειστικά δημόσια δωρεάν ενιαία παιδεία για όλα τα παιδιά με κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην εκπαίδευση.

Απαιτείται πάλη για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα βάζει στο επίκεντρό του την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών μορφωτικών αναγκών. Απαιτείται λαϊκή εξουσία και οικονομία ως προϋπόθεση για Λαϊκή παιδεία.

Το ψήφισμα

Η επίθεση στη ζωή μας κλιμακώνεται. Με πρόσχημα τα νέα ελλείμματα η κυβέρνηση, με την συμφωνία της ΝΔ και του ΛΑΟΣ δυναμώνει την επίθεση.

Μην αναγνωρίζεις το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα σαν δικό σου. Δεν έχεις καμία ευθύνη. Το χρέος είναι όλο «παράνομο», αποτυπώνει τις προκλητικές επιδοτήσεις των καπιταλιστών από τον κρατικό προϋπολογισμό, τις δεκάδες φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν, τους υπέρογκους νατοϊκούς εξοπλισμούς, τις αντιπαραγωγικές δαπάνες των ολυμπιακών αγώνων. Σε ένα χρόνο πάνω από 100 δις ευρώ (!) δόθηκαν στις τράπεζες, ενώ μόνο στις τράπεζες της Ελβετίας, οι καταθέσεις των ελλήνων καπιταλιστών ανέρχονται στα 600 δις ευρώ (!).

Η κερδοφορία τους προκάλεσε την κρίση. Τώρα, σε καλούν να ξαναπληρώσεις. Δεν έχουν τέλος τα μέτρα. Κάθε λίγο θα παίρνονται και νέα, με πρόσχημα τα ελλείμματα. Θέλουν να τσακίσουν την τιμή της εργατικής δύναμης, να φτάσουν οι μισθοί στο επίπεδο αυτών της Κίνας και της Ινδίας (απόφαση συνόδου Κορυφής 24-25/3).

Δεν σε αφορούν οι τρόποι διαχείρισης του χρέους (κούρεμα, αναδιάρθρωση κλπ…). Αποτελούν τρόπους να ξεπεράσει το σύστημα την κρίση του, απαξιώνοντας ελεγχόμενα μέρος του κεφαλαίου. Ακόμα και το σημερινό σχολείο σε λίγα χρόνια θα αποτελεί μακρινή ανάμνηση. Το «νέο» σχολείο, που θέλει το κεφάλαιο και υλοποιεί η κυβέρνηση, με την συμφωνία ΝΔ-ΛΑΟΣ, γίνεται ακόμα πιο αντιδραστικό, ακόμα πιο αποτελεσματικό στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας. Διαστρέφει πλήρως το ρόλο του εκπαιδευτικού και από παιδαγωγό τον μετατρέπει σε μεσάζοντα σκόρπιων δεξιοτήτων, σε φωνή, που πρέπει να υπερασπίζεται την σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, αν θέλει να αξιολογηθεί θετικά καταδικάζοντας τα παιδιά μας στην αμορφωσιά ώστε να μπορούν αύριο σαν εργαζόμενοι να είναι φτηνοί και ευέλικτοι για τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Καμιά θυσία-την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

Πάλεψε με το ΠΑΜΕ. Εγκατέλειψε τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά και αυτές των ΔΟΕ-ΟΛΜΕ. Γνώριζαν εδώ και χρόνια το τι έρχεται. Έχουν ευθύνη, για το γεγονός πως όχι μόνο δεν προετοίμασαν την αντίδραση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, αλλά υιοθέτησαν κυβερνητικές θέσεις, κινήθηκαν στη λογική του ευρωμονόδρομου, συνέβαλαν στο πέρασμα της κυρίαρχης πολιτικής.

Απορρίπτουμε και καταδικάζουμε τα νέα βάρβαρα μέτρα. Αρνούμαστε να κάνουμε και άλλες θυσίες για την πλουτοκρατία. Απαιτούμε τώρα άμεσα μέτρα για τους ανέργους, τους εργαζόμενους και τις οικογένειές μας. Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με καλύτερη οργάνωση και απόφαση να τραβήξουμε το δικό μας δρόμο. Αυτοί δεν αλλάζουν. Πρέπει να αλλάξουμε εμείς θέση και στάση στο κίνημα. Οι ανάγκες μας, οι ανάγκες των οικογενειών μας είναι πάνω από όλα και όχι τα συμφέροντα και τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε ισχυροί και να αντεπιτεθούμε με ταξική ενότητα και συσπείρωση. Όλοι στην απεργία στις 11 Μάη με το ΠΑΜΕ, στις 10πμ, στην Ομόνοια.

ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΜΑΣ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

• Δουλειά για όλους, μόνιμη και σταθερή.

• Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τώρα.

• Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.

• Παροχή ιατροφαρμακευτικής κάλυψης σε όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

• Κάτω τα χέρια από τα Βαρέα κι Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) και ένταξη νέων επαγγελμάτων στη λίστα των ΒΑΕ.

• Σύνταξη στα 60 για τους άντρες και τα 55 για τις γυναίκες.

• Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης και του 13ου και 14ου μισθού.

• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών κι αντεργατικών νόμων, όπως 3863 και 3846.

• Καμία μείωση στις επικουρικές συντάξεις. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.

• Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

• Μείωση 30% της τιμής στα τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ.

• Φορολογία του κεφαλαίου με 45%.

• Κατακόρυφες μειώσεις των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για εργαζόμενους και συνταξιούχους. Δωρεάν μετακινήσεις για τους ανέργους, τη μαθητική και σπουδάζουσα νεολαία

• Κανένα σχολείο να μην κλείσει! Καμιά τάξη πάνω από 20 μαθητές. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί από το ΥΠΕΠΘ.

• Συνολική απόρριψη της νέας διοικητικής δομής. Όχι στον «Καλλικράτη», στο αποκεντρωμένο-διαφοροποιημένο σχολείο της αγοράς. Έξω οι επιχειρήσεις και οι χορηγοί από τα σχολεία.

Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν ενιαία παιδεία για όλους. Δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά. Ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο. Επαγγελματικές σχολές, μετά την ολοκλήρωση της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης.

Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι αρχαιρεσίες για την εκλογή αντιπροσώπων για τα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ, σε συνθήκες απότομης χειροτέρευσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και αντιδραστικών αλλαγών στο χώρο της εκπαίδευσης. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως «τίποτα πια δεν είναι το ίδιο και τίποτα δεν είναι όπως παλιά».

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να δώσουν ηχηρή απάντηση υπερψηφίζοντας μαζικά τα ψηφοδέλτια που στηρίζει το ΠΑΜΕ. Ιδιαίτερα, καλούμε τους νέους συναδέλφους μας (ωρομίσθιους, κάθε συμβασιούχο, αλλά και μόνιμους) να σταθμίσουν το τι έρχεται, ποια δύναμη προειδοποίησε για τον πόλεμο κεφαλαίου – κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και ποιες δυνάμεις συναίνεσαν. Να συμμετάσχουν μαζικά στις αρχαιρεσίες, να οργανωθούν στα σωματεία, να στηρίξουν το ΠΑΜΕ. Οι εκλογές είναι ευκαιρία, είναι όπλο στα χέρια τους, έχουν κάθε λόγο να ισχυροποιήσουν την πάλη τους:

1. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μονιμοποίηση ωρομισθίων – αναπληρωτών χωρίς όρους και προϋποθέσεις

Το ΠΑΜΕ είναι η μόνη δύναμη που έχει ξεκάθαρη θέση, δεν μασάει τα λόγια του. Παλεύει με συνέπεια για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, την ίδια ώρα που ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ υπηρετούν τη στρατηγική του κεφαλαίου για γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση. Την ίδια ώρα, που, από κοινού με ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ είχαν υιοθετήσει την ανάγκη να διορίζεται ο εκπαιδευτικός, μετά από προϋπηρεσία, δηλαδή πρώτα συμβασιούχος και μετά μόνιμος! Αντί η απόκτηση του πτυχίου να αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση διορισμού, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ έθεταν την προϋπηρεσία, ως προϋπόθεση διορισμού!

Στήριξαν το ΑΣΕΠ, αφού πουθενά δεν διεκδικούν την κατάργησή του, υπερασπίζονται το προηγούμενο σύστημα διορισμών, το λεγόμενο 60%-40%. Δηλαδή, διορισμοί 60% από ΑΣΕΠ, 40% από προϋπηρεσία! Οι χιλιάδες των εκπαιδευτικών, που συμμετέχουν σε αλλεπάλληλους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, εξουθενώνονται ψυχικά και οικονομικά, κουβαλώντας ακόμα και σε καρότσια τα παιδιά τους, πρέπει να κρίνουν την κάθε δύναμη από τη στάση της στο ζήτημα αυτό. Οι χιλιάδες συμβασιούχοι, των 300 και 400 ευρώ το μήνα, πρέπει να θυμηθούν πως οι πλειοψηφίες σε ΔΟΕ – ΟΛΜΕ θεωρούν περίπου φυσιολογική αυτήν την εξέλιξη. Αντίθετα, το ΠΑΜΕ πρωτοστατεί στον αγώνα των συμβασιούχων παντού, στην εκπαίδευση, στους Δήμους, στα νοσοκομεία, στήριξε τον αγώνα των STAGE. Οι νέοι συνάδελφοι που διορίστηκαν στην εκπαίδευση και βλέπουν πως η μονιμότητα και η οργανικότητα αμφισβητούνται, πως οι μετακινήσεις από νομό σε νομό σε όλη την Ελλάδα είναι θέμα χρόνου να προχωρήσουν, πρέπει να ξέρουν πως αυτές οι πλειοψηφίες δεν μπορούν να υπερασπιστούν τη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Το απέδειξαν και φέτος, όταν χαρακτήρισαν νίκη του κινήματος (!) την αναστολή της μετακίνησης εκπαιδευτικών, π.χ. από τη Θεσσαλονίκη σε άλλες περιφέρειες, αλλά «έκαναν γαργάρα» τη μετακίνηση εντός περιφέρειας, δηλαδή από νομό σε νομό, ενώ το υπουργείο δήλωσε πως ανακαλεί τη μετακίνηση, μόνο γιατί γίνεται μέσα στη χρονιά, δηλαδή από Σεπτέμβρη δεν υπάρχει πρόβλημα!

Δεν είναι τυχαίο πως στις 23/09/2008 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέληξε σε ψήφισμα με τίτλο «Βελτίωση της ποιότητας της κατάρτισης των εκπαιδευτικών», όπου τονίζεται: «Η καθιέρωση ανταγωνιστικών διαδικασιών επιλογής στη διαδικασία πρόσληψης των εκπαιδευτικών μπορεί να καταστήσει τη διδασκαλία ελκυστικότερη, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την πεποίθηση ότι “καθένας μπορεί να διδάξει”». Το κείμενο αυτό υπερψηφίστηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ και ΛΑ.Ο.Σ.

2. Ενάντια στις αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση – Πάλη για το σχολείο που έχει ανάγκη ο λαός μας

Χιλιάδες νέοι εκπαιδευτικοί μπαίνουν με όνειρα στην εκπαίδευση, διψούν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους, να διδάξουν τα παιδιά του λαού. Έρχονται αντιμέτωποι με το αντιδραστικό περιεχόμενο και την αποστολή του σημερινού σχολείου. Ωστόσο, ακόμα και το σημερινό σχολείο σε λίγα χρόνια θα αποτελεί μακρινή ανάμνηση. Το «νέο» σχολείο, που θέλει το κεφάλαιο και υλοποιεί η κυβέρνηση, με τη συμφωνία ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ., γίνεται ακόμα πιο αντιδραστικό, ακόμα πιο αποτελεσματικό στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας. Διαστρέφει πλήρως το ρόλο του εκπαιδευτικού και από παιδαγωγό τον μετατρέπει σε μεσάζοντα σκόρπιων δεξιοτήτων, σε φωνή, που πρέπει να υπερασπίζεται τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, αν θέλει να αξιολογηθεί θετικά και να πάρει ολόκληρο τον (ήδη κουτσουρεμένο) μισθό του. Το περιεχόμενο αυτό καλύπτεται πίσω από θετικά φορτισμένες έννοιες, όπως «αυτονομία σχολικής μονάδας και εκπαιδευτικού, δημοκρατία και παιδαγωγική ελευθερία, καινοτόμες μέθοδοι διδασκαλίας, διαθεματικότητα» κ.λπ. Πλειοψηφίες σε ΔΟΕ (ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ) και ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) γνώριζαν εδώ και χρόνια το τι έρχεται. Έχουν ευθύνη για το γεγονός πως όχι μόνο δεν προετοίμασαν την αντίδραση των εκπαιδευτικών, από κοινού με το εργατικό – λαϊκό κίνημα, αλλά συνέβαλαν στο πέρασμα της κυρίαρχης πολιτικής. Είτε αποδέχτηκαν βασικές πλευρές της (π.χ., διπλό σχολικό δίκτυο), είτε εξωράισαν άλλες, σπέρνοντας αυταπάτες (π.χ. παιδαγωγική ελευθερία, αυτονομία του σχολείου από την οικονομία κ.λπ.), είτε λειτούργησαν και ως «λαγοί», διεκδικώντας αιτήματα, που αξιοποίησε το υπουργείο στην εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής (π.χ. ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας).

Το ΠΑΜΕ εδώ και χρόνια έχει αναδείξει το τι έρχεται. Μίλησε για πόλεμο και επιβεβαιώθηκε. Αντιπαλεύει με συνέπεια τις αναδιαρθρώσεις, ακριβώς γιατί είναι η μόνη δύναμη που αναλύει από ταξική σκοπιά τα ζητήματα. Κάλεσε από την πρώτη στιγμή να μην λογαριάζει ο λαός σαν δικά του το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα, ακριβώς γιατί αποτυπώνουν μέρος της λεηλασίας του λαού μας από τους κεφαλαιοκράτες (600 δισ. ευρώ μόνο στις τράπεζες της Ελβετίας έχουν οι Έλληνες καπιταλιστές). Εχει προοπτική διεξόδου. Το ΠΑΜΕ παλεύει για το ενιαίο 12χρονο σχολείο, το σχολείο των λαϊκών αναγκών, ώστε η μόρφωση να είναι δικαίωμα όλων των παιδιών, ανεξάρτητα από φύλο, θρησκεία, χρώμα, ταξική καταγωγή. Μόρφωση αντίστοιχη με τη σημερινή πρόοδο της επιστήμης. Παλεύει για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας. Αποκαλύπτει τη σχέση των αλλαγών στην εκπαίδευση με αυτές στην οικονομία, όταν οι άλλες δυνάμεις κρύβουν αυτήν τη σχέση, καλλιεργούν την αυταπάτη πως μπορεί να υπάρξει σχολείο που να υπηρετεί τη μόρφωση των παιδιών του λαού, μέσα σε ένα σύστημα, που καταστρέφει καθημερινά την κύρια παραγωγική δύναμη, τον ίδιο τον άνθρωπο. Πολύ περισσότερο, παρουσιάζουν ως μονόδρομο για τους εκπαιδευτικούς αυτήν τη βαρβαρότητα, που μάλιστα μπορεί δήθεν να βελτιωθεί.

Είναι ευκαιρία. Δεν πρέπει να χαθεί. Οι εκλογές μπορούν να συμβάλουν στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, υπέρ των εκπαιδευτικών. Η αποχή δεν είναι λύση. Η ατομική, καθημερινή προσπάθεια μέσα στην τάξη είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Σήμερα, οι ανάγκες των καιρών απαιτούν να κάνουν οι νέοι εκπαιδευτικοί το δικό τους βήμα, ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή όχι σε όλα με το ΠΑΜΕ, αν διατηρούν διαφορετικές εκτιμήσεις σε ορισμένα ζητήματα. Θα συμφωνήσουν, ωστόσο, από την ίδια τους την πείρα, πως:

• Το ΠΑΜΕ παλεύει καθημερινά για τη δημιουργία οργανωμένου, εργατικού κινήματος στους χώρους δουλειάς, που θα βάλει εμπόδια στη σημερινή επίθεση και θα ανοίξει το δρόμο για φιλολαϊκές εξελίξεις σε επίπεδο εξουσίας.

• Το ΠΑΜΕ είναι δύναμη σταθερή, που δε μεταμφιέζεται.

• Στη λαίλαπα αυτή, είναι δύναμη, που μπορεί να γίνει το αντίπαλο δέος.

• Η αποφασιστική ενίσχυσή του σίγουρα θα ανησυχήσει τα επιτελεία, που θέλουν το λαό μας φοβισμένο να «κλαίει τη μοίρα του».

Καλό βόλι, λοιπόν!

Ηλίας ΠΑΤΙΔΗΣ
Μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά

Σε ανακοίνωσή της για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το «νέο Λύκειο», η Γραμματεία επισημαίνει τις συνέπειες που αυτό θα έχει και συγκεκριμένα:

• Οι μαθητές θα μαθαίνουν διαφορετικά πράγματα στο ένα σχολείο από το άλλο, αλλά και μέσα στο ίδιο το σχολείο. Σαν αποτέλεσμα, θα έχουμε τη διεύρυνση των μορφωτικών ανισοτήτων ανάμεσα στα παιδιά της λαϊκής οικογένειας και σ’ αυτά των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Η παιδεία γίνεται πιο ταξική και ως προς το κόστος και ως προς το μορφωτικό περιεχόμενο.

• Απαξιώνεται παραπέρα η γενική μόρφωση. Το Λύκειο χάνει παντελώς το μορφωτικό του χαρακτήρα αφού τα μαθήματα γενικής παιδείας θα είναι μέχρι την Α’ Λυκείου, ενώ η νέα δομή του σχολείου και το εξεταστικό σπρώχνουν τα παιδιά να προετοιμάζονται αποκλειστικά για τα μαθήματα των εξετάσεων και την πρόσβαση στα ΑΕΙ.

• Θεριεύει η παραπαιδεία, η εμπορευματοποίηση της Παιδείας.

• Ενισχύεται ο ρόλος του σχολείου ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους.

Ενάντια σε αυτή την προοπτική, η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ καλεί «όλους τους εκπαιδευτικούς να απορρίψουν τις αντιδραστικές θεωρίες που στηρίζουν αυτή την πολιτική ότι υπάρχουν μαθητές που δεν παίρνουν τα γράμματα και γι’ αυτό πρέπει να αρκούνται μόνο στα στοιχειώδη. Καλεί τους μαθητές και τους γονείς να απορρίψουν το “Νέο Λύκειο” και να οργανώσουν την πάλη τους με κατεύθυνση το σχολείο των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Ακόμα επισημαίνει:

«Πλούτος και γνώση υπάρχουν για να μπορούν όλα τα παιδιά να μορφώνονται ολόπλευρα και οι νέοι να δουλεύουν σε αυτό που έχουν σπουδάσει!

Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, υπάρχει πλούτος και γνώση ώστε η βασική εκπαίδευση να διευρυνθεί. Η εξασφάλιση βασικής-γενικής εκπαίδευσης ως τα 18 χρόνια που ο άνθρωπος ενηλικιώνεται ψυχικά, πνευματικά, κοινωνικά και βιολογικά μέσα από Ενιαίο Δωδεκάχρονο Υποχρεωτικό Σχολείο με σκοπό την ολόπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε νέου πριν από την επαγγελματική επιλογή, αποτελεί δυνατότητα και ανάγκη της εποχής.

Παλεύουμε για:

• Κατάργηση του διπλού σχολικού δικτύου (Γενική-Επαγγελματική Εκπαίδευση) και κάθε διαφοροποίησης εντός του Λυκείου (κατευθύνσεις κτλ.) που αναπαράγει το διαχωρισμό διανοητικής και χειρωνακτικής εργασίας, αλλά και της διάσπασης σε Δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο που εκφράζει ιστορικά ξεπερασμένα στάδια μόρφωσης του λαού μας.

• Σχολείο κοινό για όλους τους νέους, με ενιαίο πρόγραμμα, σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και ενιαία-δωρεάν βιβλία. Σχολείο που θα ολοκληρώνει τη διαπαιδαγωγητική του εργασία χωρίς να χρειάζεται κανένα φροντιστήριο μέσα ή έξω από αυτό, γιατί θα παρέχει όλα τα εφόδια για το μέλλον, πρώτα-πρώτα με το να βοηθά το παιδί και τον έφηβο να καλύψουν τις ανάγκες τους, να ζήσουν τις χαρές της ηλικίας τους.

• Ριζική αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία ώστε το σχολείο να δημιουργεί κριτήριο αλήθειας και επιστημονική αντίληψη για την πραγματικότητα, με νέα βιβλία, επικεντρωμένα στα πιο σταθερά και ουσιαστικά στοιχεία της γνώσης, στις αρχές και στους νόμους που διέπουν τη φύση και την κοινωνία.

• Καθιέρωση συστήματος δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών, που μετά την ολοκλήρωση της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης θα παρέχουν ουσιαστική ειδίκευση και επάρκεια για την πλήρη άσκηση επαγγέλματος, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε άλλη πιστοποίηση ή “κατάρτιση”».

Αγαπητοί γονείς,

Ως Αγωνιστική Συνεργασία Γονέων Ηλιούπολης σταθήκαμε και θα στεκόμαστε στο πλευρό των παιδιών μας, διεκδικώντας, έντιμα, έξω από συνδιαλλαγές και σικέ διαλόγους, την παιδεία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Σταθεροί στις αρχές μας, σε συντονισμό με την Ομοσπονδία Γονέων Αθήνας και την ΑΣΓΜΕ. Απαιτώντας μια κοινωνία που θα μορφώνει τα παιδιά μας και δεν θα τα εξαντλεί, θα τα προετοιμάζει να γίνουν πρωταγωνιστές των εξελίξεων και δεν θα τα αποκοιμίζει με ναρκωτικές ‘‘ιδέες και ουσίες’’. Όπως εξελίσσονται τα πράγματα το επόμενο διάστημα, θα κριθούμε κατά πόσο δώσαμε συνολική μάχη για την αντιμετώπιση της φτώχιας, της αμορφωσιάς και της εκμετάλλευσης αφού αυτά πήγαιναν, πηγαίνουν και θα πηγαίνουν μαζί.

Αποδεικνύεται, σήμερα περισσότερο καθαρά από ποτέ άλλοτε, ότι οι μοναχικοί δρόμοι, οι συμβιβασμοί, οι επιτροπές διαβούλευσης του ‘‘Καλλικράτη’’ και οι κοινωνικές συναινέσεις είναι ατελέσφοροι και ναρκοθετημένοι.

Η οικονομική καπιταλιστική κρίση έδωσε την ευκαιρία να προχωρήσουν με καταιγιστικούς ρυθμούς σχέδια, που υφαίνονται δεκαετίες τώρα σε ΕΕ και ΟΟΣΑ. Στον πυρήνα αυτών των σχεδίων είναι το αποκεντρωμένο καλλικρατικό «νέο» σχολείο. Γι’ αυτό, με οδηγό τον ‘‘Καλλικράτη’’ μεταφέρονται στις Περιφέρειες και τους Δήμους ο βασικός σχεδιασμός και η ευθύνη της εκπαιδευτικής πολιτικής. Αυτό το νέο σχολείο (νέο όσο και ο εργασιακός μεσαίωνας) είναι στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ εδώ και χρόνια.

Οι υπερασπιστές του «νέου σχολείου» που συνδιαλέγεται με την «τοπική κοινωνία», λένε ότι το κράτος «καταπίεζε» ως τα τώρα την εκπαίδευση και με την «αποκέντρωση» των σχολείων θα διορθωθούν όλα! Το κάθε σχολείο με τον μάνατζερ του «αυτόνομο» και «αυτό-διοικούμενο» θα επιλέγει τι θα μαθαίνουν τα παιδιά, τι βιβλία θα επιλέγει, ποια παιδιά θα εγγράφει, πώς θα αξιοποιεί τις υποδομές και την περιουσία του, πώς και ποιοι θα εργάζονται σ’ αυτό.

Είναι αυτοί που θα λένε: «Όταν τελειώσετε με το μάζεμα των χρημάτων για τα βιβλία των Αγγλικών, να αρχίσετε αμέσως το μάζεμα χρημάτων για το πετρέλαιο θέρμανσης γιατί χειμωνιάζει».

•    Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια.

•    Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών. Μηδενικό ΦΠΑ στους λογαριασμούς και τις δαπάνες των σχολικών επιτρόπων. Δωρεάν πετρέλαιο, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο στα σχολεία.

• Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για τη μόρφωση των παιδιών μας

•    Συνολική απόρριψη της νέας διοικητικής δομής. Όχι στον «Καλλικράτη», στο αποκεντρωμένο-διαφοροποιημένο σχολείο της αγοράς. Έξω οι επιχειρήσεις και οι χορηγοί από τα σχολεία. Καμία συγχώνευση-καμία κατάργηση, κανένας υποβιβασμός σχολικής μονάδας. Δεν θέλουμε σχολεία – μαμούθ που θα στοιβάζουν μαθητές – πελάτες.

•    Μόνιμη, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για όλους.

•    Κατάργηση όλων των βάρβαρων μέτρων και του Προεδρικού Διατάγματος, που νομιμοποιούν την εργασία από τα 15 έτη με το 70% του βασικού μισθού, ανοίγοντας το δρόμο για ένα σύγχρονο παιδικό δουλεμπόριο.

•    Μαζικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού στην εκπαίδευση. Προσλήψεις καθαριστριών στο σχολείο σε μόνιμες οργανικές θέσεις, πληρωμή των δεδουλευμένων τους.

•    Ενιαίο, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟ & ΔΩΡΕΑΝ, Ι2χρονο, υποχρεωτικό σχολείο, που θα εξασφαλίζει σύγχρονη ολόπλευρη μόρφωση σε όλα τα παιδιά.

•    Ολοήμερο σχολείο όχι για να παρκάρουμε τα παιδιά μας, αλλά για να κάνουν μάθημα σε χώρους ασφαλείς και κατάλληλους, να τρώνε σε τραπεζαρίες, να ξεκουράζονται και να προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα.

•    Δίχρονη υποχρεωτική δημόσια δωρεάν Προσχολική Αγωγή

•    Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, με ισότιμα ιδρύματα που θα κατοχυρώνουν τα επιστημονικά αντικείμενα, την ενότητα των προγραμμάτων σπουδών και της χρονικής τους διάρκειας, την επιστημονική και επαγγελματική ειδίκευση.

•   Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία επικεντρωμένα στα θεμελιακά στοιχεία της γνώσης, ώστε να δίνουν μια σφαιρική και συγκροτημένη εικόνα για τη ζωή.

•    Ενιαία συστηματική διδασκαλία των ξένων γλωσσών, με ενιαίο συστηματικό πρόγραμμα και δωρεάν βιβλία σε όλο το 12χρονο σχολείο.

• Μέτρα για τους μετανάστες. Εγγραφή στο δημόσιο σχολείο όλων των μεταναστόπουλων, ανεξάρτητα από έγγραφα νομιμοποίησης.

•    Μέτρα για την προστασία της μητρότητας και των νέων γονιών.

•    Μέτρα για τους άνεργους γονείς και τα παιδιά τους.

•    Καμιά εμπλοκή του σχολείου στα προγράμματα ΕΣΠΑ.

•    Όχι σ’ όλα τα ναρκωτικά, καμία διάκριση σε «σκληρά» και «μαλακά».

Φίλοι γονείς, στα αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται μέσα στο σχολείο, δεν μπορούν να αντιταχθούν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται το ρόλο τους ως εκπρόσωποι της κυβερνητικής αντιλαϊκής πολιτικής και των ευρωμονοδρόμων. Χρειάζονται άνθρωποι που δεν διστάζουν να συγκρουστούν για τα δίκια και την προκοπή της νέας γενιάς.

Σας καλούμε σε αγωνιστική συστράτευση τόσο στις εκλογές της ΕΝΩΣΗΣ όσο και στους αγώνες για τα δίκια και τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

ΣΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ, ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ

Για μια καλύτερη παιδεία, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης!

ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΤΕΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ
ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ένα βήμα πιο κοντά στο σχολείο της ημιμάθειας και της διαφοροποίησης είναι το «νέο Λύκειο». Η χτεσινή παρουσίαση των γενικών αρχών του και του ωρολόγιου προγράμματός του χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας να πείσει ότι πρόκειται για μέτρο που θα αποσυνδέσει το Λύκειο από τη διαδικασία εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση και θα αποφορτίσει τον σκληρά σήμερα εργαζόμενο μαθητή. Στην πραγματικότητα, το Λύκειο θα είναι ακόμα περισσότερο απ’ ό,τι σήμερα προσανατολισμένο στις εξετάσεις (υποχωρώντας ταυτόχρονα κι από τον όποιο γενικό μορφωτικό ρόλο είχε), αφού από τη Β’ Λυκείου ακόμα οι μαθητές θα χωρίζονται σε κατευθύνσεις, ανάλογα με το πού θα δώσουν εξετάσεις, ενώ στη Β’ και Γ’ Λυκείου οι μαθητές θα παρακολουθούν επιλεγόμενα… «μαθήματα εμβάθυνσης», «με βάση τις ανάγκες τους για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ», όπως λέει το υπουργείο. Και μόνο από τον όρο «μαθήματα εμβάθυνσης» γίνεται φανερό ότι άλλοι μαθητές θα εμβαθύνουν π.χ. στη φυσική και τη χημεία και άλλοι θα μένουν σε ένα μίνιμουμ γνώσεων. Γενικά, τα μαθήματα επιλογής, που καθιερώνονται, αποτελούν και μοχλό διαφοροποίησης και καθιέρωσης ατομικών διαδρομών στη μάθηση.

Επιπλέον καθιερώνεται η λεγόμενη «ερευνητική εργασία», που θα γίνεται ανά τετράμηνο. Εντάσσεται μέσα στο πρόγραμμα σπουδών, είναι υποχρεωτική, αξιολογείται αυτόνομα και ο βαθμός σε αυτήν προσμετράται ισότιμα με τους βαθμούς των υπόλοιπων μαθημάτων. «Όλες οι εργασίες θα περιλαμβάνουν χρήση της τεχνολογίας και του Διαδικτύου, στο οποίο θα αναρτώνται με την ολοκλήρωσή τους», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο του υπουργείου, ενώ σημειώνεται ότι «μία εργασία θα μπορεί να είναι στα Αγγλικά»! Οδηγώντας τους μαθητές στο «γκουγκλάρισμα» (όπως ονομάζεται ο εντοπισμός πληροφοριών στο ίντερνετ), στην πραγματικότητα εμποδίζονται να σχηματίσουν μια πραγματική, επιστημονική εικόνα του κόσμου, να κατακτήσουν στέρεα γνώση.

Στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί και η ενοποίηση μαθημάτων π.χ. της Αρχαίας και Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο μάθημα «Ελληνική Γλώσσα», αλλά και της Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας στο μάθημα «Φυσικές Επιστήμες» που οδηγεί τελικά στο να μην παίρνει ολοκληρωμένη μόρφωση ο μαθητής σε κανένα από αυτά τα αντικείμενα.

Το νέο σύστημα θα ισχύσει για αυτούς που θα πάνε τον προσεχή Σεπτέμβρη στην Α’ Λυκείου.

Η δομή του προγράμματος

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε χτες το υπουργείο Παιδείας, η Α’ τάξη χαρακτηρίζεται σαν γενικής παιδείας, στη Β’ Λυκείου καθιερώνονται δύο κατευθύνσεις και στη Γ’ Λυκείου οι κατευθύνσεις γίνονται τρεις: Κατεύθυνση Α για μαθητές που θα ακολουθήσουν θετικές, τεχνολογικές ή επιστήμες υγείας, Κατεύθυνση Β για κλασικές και ανθρωπιστικές επιστήμες και Κατεύθυνση ΑΒ για οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες.

Το πρόγραμμα των τριών τάξεων του Λυκείου περιλαμβάνει τα εξής μαθήματα:

– Στην Α’ Λυκείου: Ελληνική Γλώσσα, Θρησκευτικά, Ιστορία, Μαθηματικά, Ξένη Γλώσσα, Φυσικές Επιστήμες, Φυσική Αγωγή, Ερευνητική Εργασία.

– Στη Β’ Λυκείου: Τα υποχρεωτικά για τις δύο Κατευθύνσεις μαθήματα είναι Νέα Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, Φυσική Αγωγή, Ερευνητική Εργασία, Θρησκεία και Κόσμος, Αρχές Οικονομίας και Διοίκησης, Ιστορία, Μαθηματικά. Υποχρεωτικά στην Α’ Κατεύθυνση: Φυσική, Χημεία, Βιολογία ή Επιστήμη Υπολογιστών και τη Β’ Κατεύθυνση: Αρχές Φυσικών – Περιβαλλοντολογικών Επιστημών, Αρχαία Ελληνική Γλώσσα – Γραμματεία και Φιλοσοφία.

Τα μαθήματα επιλογής για την Κατεύθυνση Α’ είναι η Εμβάθυνση στα Μαθηματικά, στη Φυσική, στη Χημεία, στη Βιολογία, στην επιστήμη υπολογιστών και για την Κατεύθυνση Β’ Εμβάθυνση στην Αρχ. Ελληνική Γλώσσα – Γραμματεία, Ιστορία, Νεότερη Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία, Λογική και Εφαρμογές Υπολογιστών. Κοινά μαθήματα επιλογής είναι τα Ξένη Γλώσσα και Τέχνη – Πολιτισμός.

– Στη Γ’ Λυκείου: Υποχρεωτικά και κοινά στις τρεις Κατευθύνσεις είναι η Νέα Ελληνική Γλώσσα – Γραμματεία, η Ερευνητική Εργασία και η Ιστορία. Στην Κατεύθυνση Α’ υποχρεωτικά είναι τα Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Βιολογία ή Επιστήμη Υπολογιστών, Φυσική Αγωγή, και επιλογής τα Εμβάθυνση στα Μαθηματικά, στη Φυσική, στη Βιολογία, στην Επιστήμη Υπολογιστών, Χημεία και Θρησκεία – Κόσμος, Ξένη Γλώσσα. Στην Κατεύθυνση ΑΒ’ υποχρεωτικά είναι τα Μαθηματικά – Στοιχεία Στατιστικής, Μικροοικονομική – Μακροοικονομική, Αρχές Οργάνωσης – Διοίκησης Επιχειρήσεων, Εφαρμογές Πληροφορικής, Φυσική Αγωγή. Επιλογής είναι η Εμβάθυνση σε Μαθηματικά – Στατιστική, Οικονομία, Κοινωνιολογία, Τεχνολογία – Ανάπτυξη, Θρησκεία – Κόσμος, Ξένη Γλώσσα. Στην Κατεύθυνση Β’ υποχρεωτικά είναι τα Αρχαία Ελληνική Γλώσσα – Γραμματεία, Ιστορία Τέχνης – Πολιτισμού, Φιλοσοφία, Λατινικά, Φυσική Αγωγή. Επιλογής είναι η Εμβάθυνση στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, στην Ιστορία, στην Κοινωνιολογία, στα Λατινικά, Θρησκεία – Κόσμος, Ξένη Γλώσσα.

Για το σύστημα πρόσβασης ειπώθηκε μόνο ότι οι εξετάσεις εισαγωγής «θα διεξάγονται κεντρικά και με διαδικασίες που θα διασφαλίζουν το αδιάβλητο», θα αφορούν μικρό αριθμό βασικών μαθημάτων και τα Πανεπιστήμια θα καθορίζουν το συντελεστή βαρύτητας των μαθημάτων.